Wat mag jij aan jezelf geven?
Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling • 27 oktober 2020
.Als je voelt dat je uit balans bent, dan zit je niet lekker in je vel. Je hebt het gevoel continu aan te staan of op je tenen te lopen. Bij Roos is dat laatste het geval: “Ik ben altijd maar bezig geweest met anderen en ik heb veel weggegeven van mijn tijd, energie en aandacht. En ik heb dat ook met heel veel plezier gedaan, want het is echt niet zo dat ik een zielig vrouwtje ben die altijd maar voor iedereen klaar moet staan en alles doet. Nee, zeker niet.”
“Ik geef mijn hele leven al graag weg, omdat het mij een goed gevoel geeft. Het zorgt voor een gevoel van voldoening en ik ben graag bezig voor mijn medemens. Of het nu gaat om mijn eigen kinderen, ouders of collega’s. Ik ben echt een helper en verzorger. En toch merk ik steeds vaker dat het me teveel energie en tijd kost. En dat ik het niet meer wil, althans niet meer zo intensief zoals het was”.
Verschuiving van wat ze echt belangrijk vindt
Roos voelt dat er een verandering in haar heeft plaatsgevonden. Een verschuiving van wat ze echt belangrijk vindt en in welke keuzes ze maakt. Van veel helpen en er voor anderen zijn naar voelen dat ze ook de behoefte heeft om er te zijn voor zichzelf; om tijd en ruimte te hebben
en te doen waar zij blij en ontspannen van wordt.
Ik voel nu dat ik die tijd en liefde zelf hard nodig heb
“Ik ga nu nog steeds door op de oude weg, want ik weet niet beter dan dat. En ik voel ook dat het van me wordt verwacht. Mensen zijn gewend dat ik altijd voor ze klaar sta en opspring als er iets aan de hand is of als ik nodig ben. Mijn man en kinderen kennen mij niet anders, en mijn collega’s ook. Dus als er extra handen nodig zijn, dan bellen of appen ze mij. En mijn kinderen - al gaat de oudste bijna het huis uit - doen ook vaak een beroep op me. En weet je, ik heb het altijd met veel liefde gedaan want ik houd van ze. Maar ik voel nu ook dat het tijd is voor mij, dat ik die tijd en liefde zelf hard nodig heb.”
Het voelt egoïstisch, alsof ik alleen maar aan mezelf denk
“En dit gevoel heb ik al een tijdje hoor, maar ik heb het steeds weggestopt. Ik vind het namelijk zo egoïstisch overkomen, alsof ik nu alleen maar aan mezelf wil denken. Maar dat is het niet, zeker niet. Ik heb gewoon ook echt die ruimte nodig om mijn nieuwe richting te bepalen, een nieuwe route uit te stippelen. En daarom ben ik bij jou gekomen Yura.”
Hier gaat PosiYou over
Dit is waar ik PosiYou voor ben gestart: voor vrouwen zoals Roos die verlangen naar meer ruimte, rust en tijd voor zichzelf. En die voelen dat ze meer vanuit hun hart willen leven, omdat ze allerlei signalen vanuit zichzelf krijgen die aangeven dat het tijd is voor een andere koers, een andere weg. Vaak speelt dit rondom of tijdens de overgang, dan nemen de zorghormonen oxytocine en oestrogeen af en maken plaats voor relatief meer testosteron, het hormoon van actie en daadkracht. Actie om bijvoorbeeld het patroon te doorbreken waarin je al jaren zit of daadkracht om meer van jezelf te laten zien.
Als een patroon negatief voor je gaat uitwerken
We ontwikkelen allemaal denk- en gedragspatronen in ons leven en vaak hebben we daar heel veel aan, want dat betekent dat je niet de hele tijd hoeft na te denken over hoe je iets gaat doen. Maar een patroon kan ook negatief voor je gaan uitwerken, omdat het ervoor zorgt dat je uitgeput raakt en dat je stress krijgt. Of dat je je leeg voelt en er geen tijd of ruimte meer is voor jezelf.
Ik ga tijd en ruimte aan mezelf geven
Als ik Roos weer spreek, zegt ze: “Ik heb de eerste stap genomen door aan mezelf te benoemen dat het tijd is voor mij en dat ik dit mezelf ook ga geven. Allereerst natuurlijk door deze coaching, maar ook door een plek in huis te creëren waar ik lekker rustig en ongestoord kan zitten. Met een lekkere stoel als ik wil lezen en een bureau waar ik aan kan knutselen, schrijven, puzzelen en waar ik op mijn laptop mooie wandelroutes kan zoeken. Dat is wat ik mezelf geef; het voelt goed en daardoor zie ik ook wel dat het niet zo egoïstisch is als ik dacht, want ik heb nog genoeg tijd voor mijn gezin. Al moet ik er nog wel aan wennen dat dit echt kan hoor. Ik ben dit helemaal niet gewend, maar ik gun het mezelf nu. En dat is al heel wat!”
“Being wisely selfish means being compassionate” (Dalai Lama)
Gezond egoïsme
Mooi zoals bij Roos het besef komt dat gezond egoïsme er mag zijn en dat dit niet ten koste hoeft te gaan van de mensen om je heen. Juist door tijd en ruimte aan jezelf te geven, sta je anders in het leven en daar plukt je omgeving ook de vruchten van. Je bent meer jezelf, dus echter, authentieker en je leeft in je eigen balans met zelfcompassie. Dit is de eerste stap om vaker in harmonie te zijn met jezelf i.p.v. alleen met anderen. Door te laten zien wat jíj graag wil, wat jij écht belangrijk vindt en dit te doen en uit te spreken.
Wil jij net als Roos ook onderzoeken wat jij jezelf mag geven?
Neem dan contact met me op
om kennis te maken en samen tijdens een gesprek jouw doelen te bepalen.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


