Self Care & Rituelen
Yura Boerma - Boekentip • 15 september 2020
Zuivere en zachte gewoontes voor wanneer jij dat nodig hebt.
Het is hoog tijd voor zelfzorg
Het is niet voor niks dat ik over 'Self Care & Rituelen'
een boekentip wil schrijven, want ik zit op dat moment zelf in een situatie vol afleiding van allerlei dingen die mijn aandacht en energie vragen. En die dat ook verdienen, want het gaat om mijn gezins- en familieleden. Verdrietige dingen die zorgen voor veel denken in mijn hoofd en vreugdevolle dingen die mijn tijd opslokken. Juist omdat deze lieve mensen zo belangrijk voor me zijn, komen ze hoog op mijn to-do lijstje. Maar dat betekent wel dat ik zelf onderaan sta of helemaal niet. Hoog tijd dus voor zelfzorg en daar staat dit boek vol mee. En dat deel ik graag met je.
Wat kan helpen?
Zelfzorg en zelfcompassie
zijn voor mij de beste remedies om mijn hoofd leeg te maken en stil te staan bij hoe het met míj gaat in plaats van alleen maar met al die anderen. Wandelen in de natuur helpt mij, dat weet ik inmiddels al jaren. Maar wat kan nog meer helpen?
Jouw eigen ruimte
Ik sla het boek open bij het deel Rust & Ruimte en kies op gevoel het hoofdstuk ‘Jouw eigen ruimte’. Dat is voor mij heel passend en is ook een thema voor de vrouwen die ik coach. Herken jij ook dat je te weinig ruimte ervaart? Dat je regelmatig in een kramp zit omdat je voelt dat je geen ruimte hebt voor jezelf?
Ga op onderzoek uit bij jezelf
Dit kan anders. Eén van de auteurs, Nadine Carter, legt uit dat het goed is om op onderzoek uit te gaan bij jezelf: ‘Kijk regelmatig wat te groot is in je leven, waar je steeds in vastloopt en waarom je doet wat je doet. Niet vanuit schuld, maar vanuit compassie met jezelf. Stel jezelf de vraag: “Wat doe ik waardoor ik voel dat ik geen of te weinig eigen ruimte hebcc?”. Zeg je geen nee? Ga je steeds maar door omdat je het gevoel hebt dat alles af moet? Heb je het gevoel dat je alles goed moet doen en de ander niet kunt laten wachten omdat jij tijd voor jezelf nodig zou hebben?’.
Vraag jezelf eens af
‘Stel jezelf vervolgens de vraag: “Wat voel ik als ik niet door zou gaan, stil sta, eigen ruimte neem…?”. Of misschien werkt deze beter voor jou: “Wat voel ik wanneer ik mijn werk niet af krijg of niet elke dag speel met mijn kind?”. Het antwoord op deze vraag is jouw innerlijke beweegreden waardoor je jouw eigen ruimte verkleint en telkens over je grenzen heen gaat. Dit begint vaak met een gevoel van falen, het gevoel dat je geen goede moeder bent, geen goede partner of werknemer’.
Mijn innerlijke beweegreden om mijn eigen ruimte te verkleinen
Heel herkenbaar… Mijn innerlijke beweegreden komt voort uit mijn verantwoordelijkheidsgevoel dat heel groot is. Inmiddels is het al minder doordat ik veel aan persoonlijke ontwikkeling heb gedaan door coaching en training, en daarnaast speelt de overgang ook een grote rol. Hierdoor nemen de zorghormonen duidelijk af, dus hier hoef ik niet veel voor te doen. Toch blijft het opspelen. Niet zo erg als toen ik net moeder was, maar toch voel ik dat ik er een beroep op me wordt gedaan als er serieus iets is met mijn kinderen, mijn vrienden, mijn vader of andere familieleden. Er wordt dan een appèl gedaan op mijn rol als moeder, (schoon)dochter, vriendin of nicht en de verwachtingen die daarbij horen. Alsof ik daar dan aan moet voldoen. Ik weet heel goed dat ik hierin een eigen keuze heb, maar toch gebeurt er iets anders in mijn lijf en voel ik dat er aan me wordt getrokken richting ‘wat hoort’. En dat is ook goed, want dat brengt me wel in actie en dan ga ik handelen. Wat in veel gevallen vaak positief uitwerkt, maar ik ken inmiddels ook mijn grenzen en voel wanneer er teveel van mijn eigen ruimte naar anderen gaat. Dan is het nodig om pas op de plaats te maken en goed voor mezelf zorgen. Zoals laatst dus ook weer.
Je eigen ruimte bevechten maakt moe
Nadine Carter schrijft: ‘Wanneer je door het leven gaat vanuit de overtuiging dat stilstaan niet kan, dan sta je dienend in het leven naar alles en iedereen om je heen. Zonder dat je het in de gaten hebt, komt iedereen in jouw ruimte. En dat niet alleen, je trekt alles naar je toe waardoor je je eigen ruimte ook nog eens laat verkleinen door anderen. Dit betekent dat jij niet aanwezig bent in jouw eigen ruimte. De ander kan alleen maar jouw ruimte innemen als jij er zelf niet in aanwezig bent. Vaak voel je dan dat je je eigen ruimte moet gaan bevechten. Een constant gevoel dat je ruimte tekort komt en dat de ander jou die niet zomaar wil geven kan het gevolg zijn. Een dagelijkse strijd waar je moe van wordt. De kunst is om te leren wat je nodig hebt om de balans te houden tussen jezelf en alles wat er op je afkomt in het leven’. Hiervoor geeft ze 4 tips in het boek.
Wat staat er nog meer in?
Een heerlijk boek om te lezen en te luisteren naar wat je nodig hebt. Het staat vol met artikelen over:
- Meer tijd voor jezelf
- Tips voor diepe rust en ontspanning
- Rituelen door het jaar heen
- Je huis als oplaadplek
- Natuurlijke verzorging
Ik geef je tips om aan jezelf toe te komen
Zit jij ook in een situatie vol afleiding, waardoor het moeilijk is om aan jezelf toe te komen? Om tijd en aandacht te geven aan zelfzorg? Laat het me weten, dan plannen we samen een gratis inzichtgesprek
in om te bespreken hoe ik jou kan helpen.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.



