Ik leer steeds meer te vertrouwen op mijzelf en mijn gevoel - Tjiensja Hu
Yura Boerma - Interview • 16 september 2020
“Het mooiste wat ik kan doen voor de wereld is mensen helpen met het gevoel dat elke dag dat je wakker wordt een feestje is.”
Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan doen wat je nu doet?
Mijn opleidingen en werkverleden zijn nogal divers. Ik heb gewerkt als hr-manager, leraar, onderzoeker en heb ook nog enkele jaren in de kwaliteitszorg in de levensmiddelenindustrie gewerkt. De gemene deler is dat ik altijd graag met mensen én voor mensen heb gewerkt, en ik er altijd op uit was dat mensen groeien en ontwikkelen. Of ik nu voor de klas stond en met leerlingen werkte of in het bedrijfsleven met medewerkers.
Ik heb economie gestudeerd, maar heb altijd een MBA willen doen. Op mijn 46e voelde ik dat het mijn laatste kans was. Dat was vorig jaar. Uiteindelijk heb ik toch gekozen voor een tweejarige coachopleiding. Ik was het meest geïnteresseerd in de persoonlijke ontwikkeling van professionals en niet eens zozeer in de bedrijfskundige kant van de opleiding. Ik wilde een richting kiezen waar ik 20 jaar mee verder kan. Ik was een beetje moe van het switchen van loopbaan naar loopbaan.
Waar sta je op dit moment in je leven? Sta je op een punt waar je wil zijn, wat je wilde bereiken of heb je nog doelen, dromen of wensen?
Ik heb een lange weg afgelegd naar het punt waar ik nu ben. Het was geen makkelijke weg en op momenten heel eenzaam. Maar ik ben altijd een dromer geweest en voelde altijd dat het beter kon worden. Ik krijg vaak terug dat ik veerkrachtig ben en dat ik altijd voor het positieve kies.
Voordat ik met coachen begon, had ik daar een verhaal over. Ik vond het niet erg origineel om voor het coachvak te kiezen, omdat er al zoveel coaches zijn. Toen ik eenmaal de coachopleiding startte, voelde ik al heel snel dat ik op de juiste plek was beland. Ik vind het geweldig om in gesprek te gaan met mensen, begeleiding te geven en al mijn interesses, werk- en levenservaring kan ik erin kwijt. Nu ik mijn eigen coachpraktijk opzet, kan ik werken zoals ik wil. Sinds een paar maanden noem ik mijzelf lifestyle coach in plaats van life coach, omdat ik mensen wil begeleiden naar hun persoonlijke lifestyle die bij hen past en waar ze echt gelukkig mee zijn. Het gaat er om dat je bewust kiest voor een leven of een lifestyle waarbij je je echt goed voelt. Het duurt vaak even voordat je erachter bent wat werkelijk belangrijk voor je is. Daarvoor moet je wat dieper graven. Als je ontdekt wat dat voor jou is, en je leeft ernaar, dan wordt elke dag dat je wakker wordt een feestje.
Voor mij persoonlijk geldt dat ik zekerheid belangrijk vind en ook vrijheid. Dat klinkt tegenstrijdig, maar zo voelt het niet voor me. Ik geniet van de zelfstandigheid en de vrijheid van het ondernemen. Zelf bepalen welke activiteiten ik ga oppakken, mijn businessstrategie uitwerken en mijn klantenkring uitbreiden. Aan de andere kant geniet ik enorm van het coachvak. Mensen helpen meer uit zichzelf te halen en hun groei en ontwikkeling te mogen ondersteunen. Dit boeit mij zeer en ik voel me heel dankbaar als ik daaraan een bijdrage kan leveren. De zekerheid haal ik uit het gevoel dat ik dit werk heel graag doe. Dit gevoel zegt me dat ik op de goede weg zit.
Hoe zorg jij goed voor jezelf? En hoe of wanneer merk je dat je zelfzorg nodig hebt?
Ik heb een Aziatische achtergrond. Vanuit huis zorgen we goed voor onszelf door de juiste voeding te eten. Eten is onderdeel van onze gezondheid. Je eet om gezond en sterk te blijven. Daarom is mijn relatie met voedsel in balans en eet ik weinig vlees, af en toe vis, veel groente, weinig alcohol. Suiker en bewerkt voedsel gebruiken we weinig. Thuis wordt er meestal gekookt en lekker gegeten.
Nu ik voor mijzelf werk, ervaar ik veel minder werkdruk. Daar had ik vroeger veel last van. Ik legde mijzelf die druk op en wilde ook hard werken en mijzelf bewijzen. Ik had in elke baan die ik had de ambitie om hogerop te komen en beter te worden. Daardoor maakte ik veel uren in de week. Ook al had ik kleine kinderen heb ik altijd fulltime gewerkt. Ik heb dat leven nu achter me gelaten. Het was niet leven, maar overleven wat ik deed. Tijdens de vakanties had ik wel de rust. Dan ging ik echt in een andere stand leven. Ik voelde me totaal anders tijdens de vakantie.
Nu is het anders. Ik werk voor mijzelf en ervaar veel meer rust en ontspanning. Mede omdat ik nu meer tijd vrij maak voor yoga en meditaties. Juist door dat vaker te doen, kan ik beter naar mijn lichaam luisteren en de informatie oppakken die het afgeeft. Daardoor ‘vraagt’ mijn lichaam geregeld om de meditaties of de stilte momenten.
We hebben allemaal wel eens periodes dat we vast zitten of niet weten wat we precies willen. Hoe vind jij inspiratie om een volgende stap te zetten of een nieuwe keuze te maken?
In het verleden was dat tijdens de vakanties. Dan kwam ik als het ware tot leven en liet ik het werk achter me, droomde van een ander leven en maakte plannen. Reizen vond ik altijd super inspirerend vanwege de nieuwe ervaringen die ik op kon doen. Een andere taal, cultuur en omgeving. Een ander ritme. Ik kwam dan ook tot mijzelf. Ook volgde ik verscheidene opleidingen en trainingen. En las ik veel. Ik laad op wanneer ik nieuwe dingen kan leren of ervaren. Het liefst doe ik dat met anderen en ik vind het interessant om ervaringen uit te wisselen. Ik laat me ook graag inspireren door films en documentaires.
Nu heb ik een andere manier gevonden om geïnspireerd te blijven en nieuwe keuzes te maken. Door mij aan te sluiten bij ondernemersnetwerken, in communicatie te blijven en de trainingen te volgen die bij mijn fase van ontwikkeling passen. Door echt te gaan voelen en mijn intuïtie te volgen, weet ik welke keuzes ik wil maken. Ik leer steeds meer te vertrouwen op mijzelf en mijn gevoel.
Wat zijn jouw 3 belangrijkste waarden/richtinggevers in je leven?
Vrijheid, gezin en zelfontwikkeling. Mijn gezin is het belangrijkst voor me. Tegelijkertijd vind ik mijn werk heel inspirerend. Als kind wilde ik al vrij zijn, niet gebonden, zelf denken en vrij bewegen. Ik geniet nu van de vrijheid en het avontuur van het ondernemerschap.
Wat geeft jou zelfvertrouwen of een gevoel van eigenwaarde? Of wat heb je nodig om vertrouwen in jezelf te voelen of een gevoel van eigenwaarde te hebben?
Alleen als ik in contact blijf met mensen, andere zielen, en mijzelf kan delen en echt verbinding heb, groei ik. En door dicht bij mijzelf blijven. Dat is het belangrijkst om het gevoel van eigenwaarde te doen groeien. Als ik op mijn keuzes in mijn verleden terugkijk, moet ik bekennen dat het heeft even geduurd voordat ik dit principe echt begreep.
Hoe vind jij rust in je hoofd? Wat doe je dan?
Sinds corona /Covid-19 intrede heeft gedaan in ons leven ben ik meer thuis en ben ik meer gaan mediteren, wandelen en de stilte gaan opzoeken. Ik ben meer gaan lezen. Met name het werk van Eckart Tolle inspireert me. Daar haal ik veel helderheid en zelfvertrouwen uit.
Wat is jouw grootste energiegever en je grootste energievreter? Hoe houd je je energie in balans, zodat je genoeg energie hebt over de dag verspreid?
Ik heb rust en balans mijn leven binnen gehaald en de zogenaamde ratrace van het werkende leven bewust achter me gelaten. Ik heb mijn droomleven uitgedacht en leef daarnaar. Daar geeft mij energie en vreugde. Ik mediteer de laatste tijd veel. Door de meditaties pak ik signalen die mijn lichaam doorgeeft steeds beter op en daar luister ik meer naar. Sinds kort geef ik yoga en meditaties. Ik ben beter in mijn vel gekomen, doordat ik het laatste jaar meer ben gaan luisteren naar mijzelf, wat ik leuk vind en ontdek wie ik ben. Ik voel wat ik wil en daar luister ik naar. Ik heb ook heel veel ‘moeten’ losgelaten. Ik geloof daar niet meer in. De coachopleiding die ik volg heeft daarin ook een belangrijke rol gespeeld. Als je anderen wilt helpen, ben je zelf als eerste aan de beurt. Ik zou zeggen dat ik zelf mijn grootste energievreter ben. Als ik weer eens te hoge eisen aan mijzelf stel, teveel en te snel wil dan loop ik mijzelf behoorlijk in de weg.
Wat maakt jou vrolijk? Of geeft jou het gevoel van speelsheid, zoals je dat vroeger voelde als kind?
Kinderen en gezelschap. Ik ben graag onder de mensen. Ook al zal ik niet zo snel het hoogste woord voeren. Mijn man noemt mij een ‘camping-queen’ omdat ik op een camping helemaal tot mijn recht kom. Ik vind de openheid en vrijheid op een knusse camping geweldig. Je leeft buiten en je ontmoet nieuwe mensen. Mensen zijn ontspannen en vrolijk, ik ben lekker nieuwsgierig en ik vind het leuk om mensen te leren kennen.
Wat geeft zin of betekenis aan jouw leven?
Mijn gezin, familie en het werk dat ik doe. Ik durf wel te zeggen dat ik mijn zielsmissie heb gevonden en die ben gaan leven.
Wat doe je op dit moment voor werk en hoe ziet – in het kort – je privé leven eruit (thuissituatie, sport, hobby’s, sociaal leven, enzovoort) ?
Ik ben moeder van Mila (6) en Diederik (24). Samen met mijn man Arno wonen we in Broek in Waterland. Dit jaar ben ik gestart als lifestyle coach
en heb ik de vrijheid genomen om voor mijzelf te beginnen. Ik help mensen die van hun leven een feestje willen maken en lichter willen leven.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.

Ik merk dat de hoogsensitieve vrouwen die ik coach vaak negatief over zichzelf praten in de zin van hun hooggevoeligheid. Ze vinden het lastig om te omarmen, want het is – volgens eigen zeggen – vaak alleen maar tot last. Ze willen niet als zwak of anders worden gezien. Zo vertalen zij het. Daarom gaan ze vaak maar door. Tot het gaatje en ze oververmoeid zijn. Als ik met hen een speciale vragenlijst doorneem, krijgen ze meer kennis over wat het betekent om een HSP (Highly Sensitive Person) te zijn. Met alles wat daarbij komt kijken. Het geeft inzicht om de valkuilen én talenten te weten die je hebt als je hoogsensitief bent. Want als je ook je talenten kent, dan kun je die vaker inzetten en dat voelt positief. Wat zijn de valkuilen? Het kennen en herkennen van je valkuilen helpt je om er anders mee om te gaan. De hoge lat: de verwachtingen die je van jezelf hebt zijn zo hoog, dat je ze eigenlijk niet waar kunt maken. Waardoor je faalt. Dat doet iets met je zelfvertrouwen. De uitspraak dat je iets in één keer moet kunnen hoor ik heel vaak tijdens coachgesprekken. Niet echt kunnen ontspannen en rust vinden. Hier zit vaak een groot verantwoordelijkheidsgevoel of perfectionisme achter. Soms ervaart een vrouw ook een te grote zorgrol, waardoor ze zich niet kan ontspannen. Je focus is op de ander, waardoor je gaat overdenken over de uitspraken van je partner, collega of vriendin. Het hoogsensitieve brein bekijkt alles van alle kanten en dat zorgt ervoor dat je gaat twijfelen aan jezelf. Jezelf verliezen in alles om je heen: het aanpassen aan anderen is je tweede (of eerste) natuur en daardoor weet je niet meer zo goed wat je zelf wil of belangrijk vindt. Je bent je gaan aanpassen, omdat je behoefte hebt aan verbinding en harmonie. Je bent empathisch en voelt vaak aan wat iemand van jou verwacht, maar dit maakt ook dat je je makkelijk aanpast. Vergeten eigen tijd in te plannen. We moeten van alles. Niet alleen van onze omgeving, maar ook van onszelf. Vaak ben je zelf je strengste criticus… Je alleen voelen: terwijl je als HSP juist behoefte hebt aan verbinding met anderen. Bij voorkeur een diepgaande verbinding, waarin je het hebt over persoonlijke ontwikkeling, de dingen die je bezighoudt, je pieken en je dalen. Inleven in de ander, omdat je een groot empathisch vermogen hebt. Soms neem je ook de emoties van anderen over of je voelt zo de drang om iemand te helpen dat je uitgeput raakt. Afwijzingsgevoelig zijn. Niet alleen op het gebied van de liefde, maar ook in werksituaties of vriendschappen. Je gaat dan al snel denken, doen en voelen voor de ander. Je gaat je gedrag aanpassen naar wat je denkt dat de ander van jou verwacht. Wat zijn de kwaliteiten? Stil staan bij je mooie kwaliteiten helpt jou in het plukken van de vruchten van de hoogsensitieve eigenschappen die je hebt. Een sterke band met de natuur. Hier kom je (weer) tot jezelf en laat je de spanning van alledag los. Je laadt je batterij op en het is goed voor je gezondheid. Wat heel fijn kan zijn, is om in de natuur te zijn met al je zintuigen aan. Kijk, luister, ruik, proef en voel! Inleven in de ander. En ja het klopt, het is een valkuil én een kwaliteit. Als jij goed in je vel zit, help je hiermee juist ook een ander. Dan is het een kracht en gaat het erom dat je iemand kan bijstaan. Creatief zijn. Denk aan: iets (nieuws) creëren, originele ideeën bedenken, dingen met elkaar kunnen verbinden, schrijven, een oplossing bedenken waar nog niemand aan had gedacht of er goed in zijn om thuis de inrichting te bepalen. In oplossingen denken: je hoogsensitieve brein zorgt ervoor dat je dingen goed over ziet, je out of the box denkt en dingen met elkaar verbindt (associëren). Je denkt tien stappen vooruit en in je brein worden allemaal creatieve sprongetjes gemaakt. Positieve emoties intens ervaren. Bijvoorbeeld tijdens een wandeling in de natuur: je doet meer indrukken op, waardoor je meer geniet van al het moois om je heen. Je bent een kei in het ophalen van mooie herinneringen, waardoor je weer een fijn gevoel ervaart. Daarnaast geniet je intens van kunst, muziek en lekker eten. Je bent een topwerknemer: je bezit heel veel kwaliteiten voor je werkgever. Denk maar eens aan loyaliteit, secuur zijn, zorgvuldigheid, creativiteit en out of the box ideeën bedenken. Je hebt goed overzicht en bent snel in het herkennen van patronen of je beschikt over doorzettingsvermogen. Daarnaast zijn ook eigenschappen als harmonie kunnen creëren of betrokken zijn bij de organisatie aantrekkelijk voor jouw werkgever. Deze eigenschappen floreren als jij goed in je vel zit en je geniet van je werk. Genieten van de kleine dingen. Zoals in de natuur: de vogels die fluiten, een ontluikende bloem, een paddenstoel, de zonsopkomst of -ondergang. Ze toveren een glimlach op je gezicht. Jezelf verwonderen kan je als geen ander. Hoe ga je hiermee om? Eén op de vijf mensen is hoogsensitief, dus je bent niet alleen en er zijn genoeg gelijkgestemden te vinden. Maar het allerbelangrijkste is dat je jezelf kent. Dat je accepteert dat je een HSP bent en dat je goed voor jezelf zorgt. Leer daarom eerst wat jouw eigen ruimte is. Letterlijk en figuurlijk. Zonder de gevoelens van de ander, maar met die van jou. En met wat jij belangrijk vindt. Dan geef je makkelijker je grenzen aan én zorg je voor jezelf. Wees lief voor jezelf en omring je met de juiste mensen. Luister naar je lichaam en praat aardig tegen jezelf in je hoofd. Dat wat je tegen een goede vriendin zou zeggen, zeg je tegen jezelf. Dit alles levert je meer energie en ontspanning op. Weet waar je invloed op hebt of kunt hebben. Want dat is lang niet overal op. En dan ga je je zorgen maken of trek je verantwoordelijkheden naar je toe. Op het moment dat je ook accepteert waar je geen invloed op hebt, geeft dat een hoop rust. Connectie met de juiste mensen geeft ook energie. Dus verzamel oprechte, eerlijke en gelijkwaardige vriendschappen of contacten. Waar je echte verbinding mee voelt, waar je jezelf bij kunt zijn en die jou helpen stralen omdat ze zien wie jij bent. Denk eraan om kleine stapjes te nemen, dat geeft zelfvertrouwen. Neem je ze te groot, dan stap je weer in een valkuil en moet je het allemaal in één keer kunnen. En dan krijg je last van faalangst, stress of komt je perfectionisme om de hoek kijken. Wat ook een must is: plan genoeg hersteltijd in, want het gaat natuurlijk niet meteen allemaal van een leien dakje. En soms vraagt het leven ook dat je mee beweegt of flexibel moet zijn. Als je op zo’n moment weet wat jij nodig hebt om te herstellen en te ontspannen, dan vang je dat op en heb je er minder last van. En vergeet niet dat een hoogsensitief brein meer tijd nodig heeft om goed te verwerken wat er gevraagd of verteld wordt. Gun jezelf daarom de tijd om dit te doen en een goede afweging te maken. Nee durven zeggen is misschien iets wat je moet leren, maar het gaat je echt helpen. Het is helemaal goed als je zegt dat je ergens over na wil denken, moet overleggen thuis of na moet kijken. Herken je veel van wat ik in dit blog beschrijf? En vind je het fijn om hier meer over te weten en jezelf beter te leren kennen, zodat je weet hoe je met jouw hoogsensitiviteit kunt omgaan? Klik hier om contact op te nemen Kennismaken is gratis. Geen enkele HSP is dezelfde, dus het is goed om jouw eigen gebruiksaanwijzing te leren kennen. Een van de tools die ik heb meegenomen uit de HSP coachopleiding is de Hoogsensitiviteit Analyse*, die we samen doorlopen om te onderzoeken waar jouw valkuilen en talenten liggen. Daarna leer je hiermee om te gaan tijdens de coaching en het op een positieve manier in te zetten, zodat je met plezier en vol zelfvertrouwen je hoogsensitief zijn omarmt. Bron: Hoogsensitiviteit in beeld van Sannie Smit. Dank je wel Sannie voor jouw duidelijke, illustratieve boekje. *de HSA is een vragenlijst die ontwikkeld is door drs. Esther Bergsma, op basis van wetenschappelijke inzichten. In haar HSP coachopleiding heb ik geleerd hoe ik de Hoogsensitiveit Analyse kan afnemen en inzetten. Inmiddels heb ik dit – met grote dank aan Esther – al vele malen gedaan.

Je stemt af op de ander, op je gezin, werk of omgeving. Staat klaar om te helpen en past je aan. Je bent hier heel goed in. Het is jouw tweede natuur. Maar wat gebeurt er als je te veel eigen ruimte weggeeft? Zo blijft er namelijk niet veel over voor jezelf. Dat is precies waar het boek ‘Beladen huis’ over gaat. Het is zo gewoon geworden om te doen Veel vrouwen die ik coach hebben in eerste instantie nog niet door waar ze tegenaan lopen, omdat het zo gewoon is geworden om het te doen. Altijd rekening houden met anderen, nooit zichzelf op de eerste plaats zetten. Maar als ze beginnen te vertellen over veel spanning in het lijf, een benauwd gevoel en overprikkeling… dan zijn dat voor mij vaak de triggers om te vragen hoe ze voor zichzelf zorgen, naast het zorgen voor hun omgeving. Welke ruimte er is voor zelfzorg of me-time? Of je nou veel of weinig tijd voor jezelf nodig hebt, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat je ook jóuw ruimte inneemt. Manieren om ruimte in te nemen Hoe dan? Dat kan op verschillende manieren: Door uit te spreken (aan je gezinsleden bijvoorbeeld) waar je behoefte aan hebt. Of dat je iets niet meer wilt doen, of juist wel en vaker. Dat je je niet altijd maar wilt aanpassen, maar wilt volgen wat goed is voor jou. Door voor jezelf helder te hebben waar je écht naar verlangt en hoe je dat gaat leven. Door een eigen ruimte in je huis te maken, letterlijk. Waar je in alle rust een boek kan lezen of haken. Waar je je creatieve spullen kan laten liggen, of een legpuzzel. Waar je yoga-oefeningen of meditatie kan doen. Het is maar net aan welke ruimte jij behoefte hebt. Figuurlijk of letterlijk. Hoe ‘plaats innemen’ haar levensthema is Het boek ‘Beladen huis’ van Christien Brinkgreve (1949) gaf mij inspiratie om dit blog te schrijven en jou nog meer inzicht te geven in hoe het werkt of wat jou tegenhoudt om ruimte voor jezelf in te nemen. Ik werd geraakt door de soms beklemmende manier waarop zij beschrijft hoe ‘plaats innemen’ het thema in haar leven is: “Dit lukt me in huwelijk en gezin minder goed dan daarbuiten. Wel de vanzelfsprekende plaats als de onzichtbare spil. Ik weet hoe ze me zullen missen als ik er niet meer ben, maar ik heb niet veel plaats ingenomen; van huis uit slecht geleerd en levend met een man die me vaak klein maakt. Maar ik ben vitaal en heb plaats in de buitenwereld verworven. In de buitenwereld liet ik van me horen: mijn werk werd gewaardeerd, ik schreef en werd gelezen, ik gaf lezingen en er werd geluisterd. Maar thuis raakten mijn vleugels ingeklapt en voelde ik me altijd op mijn hoede voor ontstemming. Mijn pogingen tot sfeerherstel hadden weinig succes, het benoemen van de positieve dingen kreeg iets wanhopigs. Ik trok me steeds meer terug. De wereld van werk en vrienden voelde veiliger, betere grond. Er kon meer bloeien. Ik kon meer bloeien. Zo is het gelopen. Zo heb ik het gedaan.” Christien Brinkgreve is emeritus hoogleraar Sociale Wetenschappen en Vrouwenstudies en schreef ‘Beladen huis’ als een memoir, na de dood van haar man. Het is een boek vol herinneringen en verwerking. Een terugblik op haar huwelijk, terwijl ze allerlei spullen in het huis opruimt die zich hebben opgehoopt. Ruimte geven die je zelf niet opeist Ze vraagt zich af: “Wie ben ik dat ik het beeld van mijn zo gewaardeerde man aantast? Ja, wie ben ik dat ik dat mag doen. Maar ook: hoe schokkend dat je zo over je heen hebt laten lopen, dat hadden we nooit van jou gedacht. Beide kanten gaan over: plaats durven innemen, blijven staan, je niet uitleveren aan de wensen en behoeften van de ander. Plaats innemen in de relatie, wat me steeds minder lukte, en wat ik nu herstel, in het huis, met dit boek. Het huis wordt eigener, ik voel me er weer meer in bestaan. En in dit verslag van mijn zoektocht naar wat ooit was en hoe dit werd kijk ik steeds sterker naar mijzelf, wat ik deed en naliet, waar ik naar verlangde en waar ik bang voor was. Dat eeuwig begrip van mij voor de ander, die veronachtzaming van wat ik voelde. Ik werkte het weg met de dingen en de mensen bij wie ik me veilig voelde.” Terugkijkend op haar eigen leven en naar haar omgeving ziet ze hoe vrouwen inschikken, gericht zijn op het voorzien in de verlangens en behoeften van hun mannen en het gezin. Ze ziet het aanpassen, het faciliteren, het ruimte geven die je zelf niet opeist. Het uitleggen, het zich moeten verdedigen, het de ander de veren laten plukken van gezamenlijk werk. De empathiekloof tussen mannen en vrouwen Brinkgreve vraagt zich af of het een vrouwenpatroon is: de gerichtheid op de ander, hoe die zich voelt, op aanpassing om de sfeer goed te houden, om ontstemming te voorkomen. Volgens haar zeggen (en enigszins gegeneraliseerd) nemen en krijgen mannen meer ruimte. “Ook om hun beschadigingen (uit hun jeugd) te leven. Alsof ze meer recht hebben op begrip, meeleven, op het aanpassen van de ander om in hun noden te voorzien. De empathiekloof is misschien nog hardnekkiger dan de loonkloof. Het is een patroon dat door beiden in stand wordt gehouden. Dat lang onzichtbaar kan blijven, maar waarin de verschillen zich wel openbaren.” Aldus Christien Brinkgreve. Precies! Het is een patroon dat door beiden in stand wordt gehouden. Dát is waar ik mijn coachees op attendeer. Wij vrouwen dienen dit zelf te doorbreken. En daar help ik als coach graag bij. Het eeuwige regelen en improviseren Ik glimlach om de herkenning wanneer ik lees dat ze het leven binnenshuis nog veel ingewikkelder vond dan buitenshuis. “Niet alleen praktisch – het eeuwige regelen en improviseren – maar ook emotioneel: hoeveel ruimte mag ik innemen, moet ik een toontje lager zingen, hoe een evenwicht te vinden tussen botsende verlangens.” Hoe je zélf met jouw ruimte omgaat Haar zoektocht naar wie haar man was, met wie ze had geleefd, en waar ze zelf was gebleven in haar huwelijk, legt bepaalde patronen bloot, waarover ze veel heeft gepubliceerd in haar carrière als hoogleraar. En waarvan ze zelf toch ook inziet dat het in theorie mooi bedacht kan zijn, maar dat het in praktijk vaak anders werkt. Het gaat om hoe je er zélf mee omgaat, wat je herkent en waarvoor je kiest om het anders te doen. Zodat er óók ruimte voor jezelf is, die jij mag invullen zoals het goed voelt en je kunt floreren in alle facetten in je leven. Een boek over rauwe inzichten ‘Beladen huis’ is een boek over missen. Over rouw. Over het terugvinden van de man die haar man was. Over rauwe inzichten, mooie herinneringen. Over verdriet hoe hun relatie begon, zich ontwikkelde en eindigde. Over eenzaamheid, verwijdering, gender patronen, vriendschappen, moederschap en liefde. Waar jij tegenaan loopt en behoefte aan hebt Heb jij het gevoel dat je vaak afstemt op de ander en dat je veel spanning en overprikkeling ervaart? Wil je weten op welke manieren jij meer ruimte kan innemen? Neem dan contact met me op voor een gratis verhelderend gesprek. We maken kennis met elkaar en samen onderzoeken we waar je tegenaan loopt en waar je behoefte aan hebt. Dit gesprek duurt ongeveer 45 minuten en kan online, wandelend of in mijn coachruimte in Driebergen (vlakbij Utrecht) plaatsvinden. Klik hier om je aan te melden


