Langzamer leven

Yura Boerma - Rust in je hoofd • 23 september 2022

Stel je voor dat je langzamer kan leven dan dat je nu doet. Hoe zou dat zijn? Ik sprak afgelopen week met Laura tijdens het eerste coachgesprek, waarin ze me vertelde dat haar dag altijd zo vol zit en haar hoofd daardoor ook. Voor mijn gevoel zat ze in de hoogste versnelling, omdat ze een waterval van woorden en verhalen was.

 

Ik ga net zolang door totdat iets klaar is

“Ik ben zo druk, waardoor ik vast zit een soort vicieuze cirkel. Ik heb geen idee wat ik zou kunnen veranderen en al helemaal niet wat ik dan wél wil.“ Het eerste beeld dat tijdens het gesprek bij mij opkwam was: langzamer leven. Dus ik vroeg aan haar: is dat misschien wat je wilt? “Ja, dat zou heerlijk zijn” antwoordde Laura meteen. “Kan jij me daarbij helpen? Nu word ik elke keer getriggerd door alles wat er in mijn agenda staat en wat iedereen aan me vraagt. Ik wil het ook allemaal goed doen en af hebben, al is het nog zo veel. Dus ik ga net zolang door totdat het klaar is. Ik werk ook vaak op mijn vrije dag.”

 

Brandjes blussen voor anderen

Als je zo’n bezige bij bent als Laura dan doe je alles wat er op je bordje komt. Wat daar wordt neergelegd door anderen: je leidinggevende, cliënten of patiënten, collega’s, ouders, partner, kinderen. En omdat het er ligt, ga je het doen. Niet omdat je het zelf wilt, maar doordat je vindt dat je het moet doen. Want ja, jij bent dan verantwoordelijk of die persoon heeft jou hulp nodig. Je vindt dat jij het moet oplossen of je tijd ervoor vrij moet maken. Maar eigenlijk ben je brandjes aan het blussen voor anderen. En zo kom je in het mechanisme terecht van dat jíj de persoon bent die altijd druk en bezig is. Het wordt het een norm, jouw eigen standaard, waarnaar je gaat leven en werken.

 

Ik weet prima wat goed voor me is, maar ik doe het niet

Als ik aan Laura vraag wat zij graag zou willen doen, waar zij naar verlangt dan zegt ze: “Ik houd van sporten, dan maak ik mijn volle hoofd leeg. Lekker basketballen op recreatief niveau met een groep leuke vrouwen. Een avond trainen per week en daarna nog even bijkletsen met een drankje. Daar houd ik van. Maar in mijn eentje hardlopen vind ik ook fijn. Met goede muziek in mijn oortjes en dan een stuk door het bos. Dan zie ik de natuur veranderen met de seizoenen en voel ik de zon of de regen op mijn huid. Dat helpt me ook te voelen hoe het met me gaat. Dat gevoel van warmte of kou brengt me in dat moment. Nu ik dit zo vertel, denk ik terug aan de tijd dat ik een mindfulness training deed en veel meer in het nu leefde. Het gekke is dat ik prima weet wat goed voor me is en waardoor ik lekkerder in mijn vel zit, maar ik doe het niet.”

 

Je hoofd bedenkt dat je het ook echt allemaal moet doen

Vaak houden bepaalde gedachten en overtuigingen ons tegen om te doen waar we naar verlangen, wat we echt graag willen. Die gedachten zijn zo sterk dat ze je gevoel overschreeuwen. Ze lijken soms zo echt, alsof het de waarheid is. Terwijl een gedachte iets is wat zich in je hoofd afspeelt, maar niet in de werkelijkheid. Dat is ook de reden dat je je druk maakt, omdat je hoofd bedenkt dat je dat ook echt allemaal moet doen. Wat zullen ze anders van je vinden? Of als jij het niet doet, wie dan wel? Vooral als je denkt dat jij het moet oplossen en klaar moet staan voor anderen, omdat het zo hoort en van je verwacht wordt.

 

Hierdoor sneeuwen je eigen verlangens en wensen onder. Dingen die je fijn vindt om te doen en waardoor je kan ontspannen of jezelf mee kan opladen. Je vindt er gewoonweg niet meer de tijd en ruimte voor. En dat komt dus echt door je brein, die bepaalt.

 

“Ik weet echt niet hoe ik dat moet doen”

Ik leg Laura uit dat zij haar tijd en ruimte in laat vullen door haar omgeving, waardoor er weinig tot niks overblijft voor zichzelf. Daarna vraag ik haar hoe ze meer ruimte en tijd voor zichzelf kan nemen, zodat het wat minder vol wordt in haar leven. Ze kijkt me verbaasd aan: “Denk je echt dat ik weet hoe ik dat moet doen? Nee hoor, ik ben niet voor niets bij jou gekomen voor coaching. Ik ben veel te bang dat als ik het anders ga aanpakken dat ik mijn collega’s bijvoorbeeld teleurstel of mijn zoon niet meer genoeg aandacht geef. Dat gaat aan me vreten. Dat weet ik nu al.”

 

Leven in zo’n hoge versnelling houd je niet lang vol

Dan vraag ik Laura: Wat is je alternatief? Dat jij eraan onderdoor gaat en omvalt? Nu leef je je leven in zo’n hoge versnelling, dat houd je niet lang vol. En stel je jezelf teleur, omdat je niet de dingen kan doen die je graag wilt. En geef je jezelf te weinig aandacht om goed voor jezelf te zorgen, waardoor je lekkerder in je vel komt te zitten. Als je dat wél zou doen, kan jij zelf veel meer bepalen op welk tempo je leeft.

 

Leven met een leger hoofd

Laura schrikt even en zegt dan: “Poeh dat is wel een eye-opener voor mij. Ik voel aan alles dat ik dit niet lang meer volhoudt en dan heeft niemand wat aan me. Je hebt gelijk. Het is tijd dat ik me realiseer dat het ook goed met mij moet gaan, voordat ik voor al die andere mensen ga zorgen. Het is bij mij zo met de paplepel ingegoten dat ik altijd klaar moet staan voor iedereen, waardoor het voor mij voelt als: eerst die ander en dan pas mijzelf. Maar het kan natuurlijk ook allebei, naast elkaar. En dan vooral langzamer, zodat ik goed kan voelen hoe het met mij gaat en dat mijn hoofd leger wordt. Dat ik voel dat ik een keuze kan maken in wat ik wel en wat ik niet ga doen.”

 

We hebben afgesproken om het volgende gesprek verder te gaan met hoe ze die keuzes kan én durft te maken.


NB: De blogs die ik schrijf gaan nooit over één persoon. Het is altijd een mix van verhalen door elkaar heen, die herkenbaar zijn voor de lezer. De naam bedenk ik zelf en is niet te herleiden naar iemand. 



Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

door Yura Boerma - Nieuwe plekken ontdekken 18 augustus 2026
Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn.  Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.
door Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling 16 juli 2026
Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine
door Yura Boerma - Quote 3 juni 2026
Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.