"Ik accepteer wie ik ben: een steeds veranderend en lerend mens" - Monique van den Berg-Manders

Yura Boerma - Interview • 3 november 2022

Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan doen wat je nu doet?

Inspiratie komt van overal en nergens en is vaak niet precies aan te wijzen. Dat je dan exact kunt zeggen dát was hetgeen wat mij ertoe dreef om dat te doen. Maar steeds vaker zie ik wel verbanden tussen mijn handelen en wat daar aan vooraf is gegaan. Dat ene gesprekje met een vriendin, een opmerking op een post op Instagram, ideeën die ineens in mijn hoofd oppoppen tijdens een wandeling in het bos of die ingeving wanneer ik een wasje in de wasmachine stop. Dat alles samen kan soms leiden tot een keuze, een actie, een verandering. Zo kan ik nu ook niet maar één ding aanwijzen wat mij heeft geïnspireerd om van job te veranderen maar wat wel duidelijk was is dat er een verlangen was naar iets nieuws, naar nieuwe ervaringen.


Waar sta je op dit moment in je leven? Sta je op een punt waar je wil zijn, wat je wilde bereiken of heb je nog doelen, dromen of wensen?

Mijn agenda is over het algemeen meer leeg dan helemaal volgepland met afspraken en things to do. Die rust en ook ruimte voor spontaniteit, daar ga ik goed op. Nadat ik jaren heel veel tijd en aandacht heb besteed aan mijn geestelijke gezondheid heb ik er het afgelopen jaar heel bewust voor gekozen om aandacht te besteden aan mijn fysieke gezondheid. Een gezond brein en een gezond lichaam versterkt elkaar. Dat ik hierin een betere balans heb kunnen aanbrengen betekent veel voor mij - ik voel me veel energieker en tegelijkertijd kalmer dan voorheen. Ik leef zo veel mogelijk in het moment, daardoor merk ik op dat het verleden en de toekomst een stuk minder belangrijk zijn geworden. Dromen voor de toekomst? Niet echt. Doelen? Niet echt iets waar ik naar streef. Maar ik probeer wel een zo goed mogelijk mens te zijn voor mezelf en de mensen om mij heen en de natuur. Dat kun je wel als doel zien. Ik zou het bijna vergeten. Een niet geheel onbelangrijk en heel persoonlijk doel dat ik heb, is opnieuw kalm de snelweg op kunnen. En daar heb ik ook gelijk een wens te pakken. Ja, dat is mijn wens. Over het algemeen genomen ben ik een heel tevreden mens met waar ik nu sta.


Hoe zorg jij goed voor jezelf? En hoe of wanneer merk je dat je zelfzorg nodig hebt?

Goed zorgen voor mezelf begint met een goede nachtrust. Wanneer ik minder uurtjes slaap heb gehad, dan merk ik op dat oude patronen die nog niet helemaal zijn vervangen sneller voorrang krijgen. Ik merk dat dan gelijk in mijn keuzes in voeding of in mijn communicatie naar bijvoorbeeld de kinderen. Wanneer ik minder uurtjes heb geslapen, betekent goed zorgen voor mezelf een powernapje pakken. Maar er niet de hele dag over door blijven zeuren dat ik weinig heb geslapen en dat daardoor alles misloopt, helpt ook enorm. En als ik een keuze maak die ik liever anders had gezien maak ik dat niet groter dan het is. Ik blijf dan vriendelijk voor mezelf en ik mag het een volgende keer proberen anders te doen. Goed zorgen voor mezelf betekent gedurende de dag op meerdere momenten even heel bewust inchecken bij mezelf. Soms stel ik mezelf een vraag en andere keren probeer ik vooral te voelen. Maar het belangrijkste is denk ik wel dat ik zelfzorg niet uitstel tot het moment dat ik opmerk dat ik bijvoorbeeld hartstikke moe ben of niet meer kan. Ik plan die massage al eerder in. Voorkomen is beter dan genezen.


We hebben allemaal wel eens periodes dat we vast zitten of niet weten wat we precies willen. Hoe vind jij inspiratie om een volgende stap te zetten of een nieuwe keuze te maken?

Als je iets wilt vinden, dan zal je moeten zoeken en dat suggereert dat je heel actief moet zijn. Maar zoeken betekent voor mij eerst kijken en luisteren, voelen en ervaren. Iets minder in dat hoofd dus en iets meer in dat lijf. Omdat ik heel recent de stap heb gezet om met een nieuwe baan te starten, kan ik het me nog precies herinneren. Ik zat niet vast, er was zeker nog wel ruimte voor groei (kan ik nu zeggen), maar ik voelde ook dat er een heleboel deuren waren die openstonden, die mij nieuwsgierig maakte naar de ervaringen, kansen en het avontuur wat daarachter schuil ging. Het moeilijkste was eigenlijk niet om iets nieuws te starten, maar meer om het oude los te laten. Toen ik eenmaal die knoop had doorgehakt en daarvoor alle acties die nodig waren had afgerond, kreeg ik al vrij snel de uitnodiging op mijn sollicitatie als verkoopmedewerkster bij Bijou Brigitte in het filiaal Uden en kreeg ik de baan.


Wat zijn jouw 3 belangrijkste waarden/richting gevers in je leven?

Afgelopen zomer heb ik deze vraag ook gekregen tijdens een online masterclass. Als basis dacht en denk ik nu nog steeds gelijk aan de waarden liefde, vrijheid en vriendelijkheid. Tijdens die masterclass kwam ook veiligheid heel sterk naar voren als een belangrijke waarde. En niet te vergeten: mijn gevoel is ook een richting gever. Wanneer ik weerstand voel, ga ik niet op zoek naar afleiding maar neem ik hier de tijd voor om goed naar te luisteren.


Wat geeft jou zelfvertrouwen of een gevoel van eigenwaarde? Of wat heb je nodig om vertrouwen in jezelf te voelen of een gevoel van eigenwaarde te hebben?

Het is al wat jaren geleden dat ik op een keerpunt kwam in mijn leven en dat ik tot het besef kwam dat ik nog heel veel te ontdekken had over wie ik was. Ik kende mezelf helemaal niet. En ook al had ik nu ik er op terugkijk echt wel aanwijzingen dat ik anderen maar vooral mezelf te kort deed, ik zag het niet. Ik had faalangst, weinig zelfvertrouwen en dacht niet vaak positief over mezelf. Ik had een moment in tijd nodig dat alles even stilzette. Een moment waardoor ik heel helder zag dat ik in beweging mocht komen. Ik kwam in een burn-out terecht. Ik greep deze kans aan en leerde mezelf kennen. Ik nam verantwoordelijkheid voor mijn handelen, ik was eerlijk naar mezelf en sprak mezelf uit. Oh wat had ik veel te leren en nog steeds. Met het verschil dat ik nu, wat ik kan veranderen aanpak en wat ik niet kan veranderen accepteer. Ik accepteer wie ik ben - door de ervaringen die ik dagelijks opdoe - een steeds veranderend en lerend mens. Het is een ongoing proces waarin ik niet alleen datgene wat op mijn pad komt, maar vooral ook mezelf mag omarmen. Ik herinner mezelf hier regelmatig aan.


Hoe vind jij rust in je hoofd? Wat doe je dan?

In mijn hoofd is het over het algemeen vrij rustig. Het is niet meer te vergelijken met mijn hoofd van 10 of 5 jaar geleden of 2 jaar geleden. Waar ik voorheen nog wel eens kon wakker liggen van alles wat die dag was voorbij gekomen, wat er een week geleden was gebeurt of wat er de volgende dag moest gebeuren of dat feestje wat er aan zat te komen, wat iemand zei of vond, is het nu stil. De rust in mijn hoofd is een combinatie van meerdere factoren. Een daarvan is de manier waarop ik aandacht geef aan mijn gedachten, de dingen die doe. Ik sta hier bewust bij stil en stel mezelf vragen als: Voel ik me hier goed bij? Is dit helpend? Een tweede is het afronden van zaken. Onafgemaakte dingen, of het nu gaat om het kopje in de vaatwasser zetten, de was na het opvouwen direct in de kast leggen of een gesprek waarin ik al snel een ja hebt gezegd maar eigenlijk een nee bedoelde en het niet hebt gezegd. Ik kom er op terug en spreek het meteen uit. Ik handel het af. Afronden. Ja dat geeft echt rust. Een derde is dat ik met een heleboel dingen niks hoef te doen. De tijd die je dan overhoudt om te doen wat echt belangrijk is…!


Wat is jouw grootste energiegever en je grootste energievreter? Hoe houd je je energie in balans, zodat je genoeg energie hebt over de dag verspreid?

De manier waarop ik aandacht en uiting geef aan mijn gedachten is mijn grootste energievreter. Zo klaag ik wel eens over iemands anders geklaag. Dat deel ik dan weer met mijn partner, die daar dan ook iets van vindt. Daar vind ik dan weer wat van etcetera. Accepteren dat ik dat doe en zo ervaar is helpend. Daarnaast probeer ik het te beperken tot het bewust zijn van die enkele gedachte en het daarbij te laten zodat het verhaaltje niet nog groter kan worden, zoals dat wel kan gebeuren wanneer ik het met anderen deel. De socials kunnen zowel een energiegever als energievreter zijn. Soms vind ik het heel erg ondersteunend en inspirerend en op andere momenten denk ik dat het mij belemmert en beperkt. Hier heb ik nog geen goede balans in gevonden. Mijn grootste energiegever op dit moment is de liefde voor mezelf.


Wat maakt jou vrolijk? Of geeft jou het gevoel van speelsheid, zoals je dat vroeger voelde als kind?

Ik ben van nature een opgewekt en speels persoon. Ik zie de wereld een stukje groter worden als het heeft geregend en ik in de weerspiegeling van de plassen kijk. Ik zie de blaadjes naar me zwaaien als het waait en ik voel de warmte van de zon op mijn wang. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht als ik wakker word door het fluiten van de vogels. Ik word vrolijk van midden in de kamer  dansen samen met mijn dochter en het maakt me blij als ik iemand op een muurtje zie springen om te balanceren, terwijl ze de hand uitsteekt en geholpen wordt door de persoon waar ze mee samen is. Ik word blij als ik dat besefmomentje heb dat ik iets zie wat mij raakt. Hoe het licht valt op een bloemblaadje. Dat mijn lach aankomt en ik een lach terug mag ontvangen. Of hoe nu in de herfst de gevleugelde propellertjes van de esdoorn naar beneden vallen en ik ze weer op mijn neus zet, zoals ik deed toen ik klein was. En dat ik dat aan mijn kinderen heb kunnen doorgeven. Zij dat nu ook doen en misschien later ook weer doorgeven. Dat ik dit hier nu kan beschrijven en mag delen. Dat maakt mij ook vrolijk.


Wat geeft zin of betekenis aan jouw leven?

Als ik denk aan wat zin geeft aan mijn leven denk ik gelijk aan de liefde. Liefde geven. Liefde zijn. Liefde voelen. Ik voel me het allermeeste aanwezig in het moment als dat moment met liefde is omgeven. De manier waarop ik verbinding maak/heb met het leven, met de mensen die ik lief heb…. Dat je dat aan anderen kunt geven. Dat is allesomvattend. Dat overstijgt alles. Dat, wat je met woorden niet kunt omschrijven, dat geeft betekenis aan mijn leven. Dat is voor mij de zin van mijn bestaan. 


Wat doe je op dit moment voor werk en hoe ziet je privé leven eruit (thuissituatie, sport, hobby’s, sociaal leven, enzovoort)?

Ik sta sinds september 15 uurtjes in het filiaal Uden van Bijou Brigitte als verkoopmedewerkster. Een hele verandering na meer dan 10 jaar als zelfstandige coach, organisator en aandachtgever. Hoewel er vaak veel weerstand is bij verandering, omarm ik het compleet en sta ik met een glimlach op om naar mijn werk te gaan.

In het dorp waar ik ben geboren en getogen, in een huis in het midden van de straat woon ik samen met mijn man Theodoor, kinderen Daan en Lynn en hond Nova. Het is ons thuis, een veilige plek waar er ruimte is voor iedereen om compleet zichzelf te zijn. Dat we dat samen voor onszelf, de kinderen en de mensen die hier over de vloer komen, hebben gecreëerd, maakt me blij.

Nu de kinderen wat ouder worden hebben mijn man en ik sinds kort een date night in het leven geroepen. Vond ik eerst altijd belachelijk want we brachten al heel veel tijd met elkaar door. Maar we hebben afgesproken dat het belangrijk is om even wat langer aandacht te hebben voor elkaar. We stellen elkaar vragen en gaan hier ook dieper op in. Nu maken we echt tijd vrij om naar elkaar te luisteren en wat voor ons belangrijk is in het leven te bespreken. Dat doen we tijdens een dagje of weekendje weg. Ik merk op dat we op deze manier nieuwe dingen van elkaar mogen ontdekken en op een hele mooie manier elkaar motiveren en stimuleren. We gaan op een hele verdiepende wijze opnieuw die verbinding met elkaar aan. En dat na 25 jaar! - vast de reden dat ik nog steeds hartstikke verliefd ben. Ik prijs mezelf een gelukkig mens met vriendinnen om mij heen waar ik graag mee afspreek en leuke dingen doe. Zij zijn een grote inspiratiebron voor mij en ik weet dat ik altijd bij hen terecht kan. Ik denk in mogelijkheden -als je het kunt bedenken kan het wat mij betreft (daar denkt manlief anders over ;)). Ik ga graag samen met mijn dochter naar de kringloop, filosofeer er rustig op los met mijn zoon, duik graag in een boek en vind het leuk om bezig te zijn met de styling van mijn huis. 

Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Boeken-, koffie- en stadstip: FRIDA bookcafé in Enschede

door Yura Boerma - Nieuwe plekken ontdekken • 18 augustus 2026
Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn.  Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Please je vaak als je stress hebt? Dan ben je een fawner

door Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling • 16 juli 2026
Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Mijn grenzen maken het mogelijk dat ik voor de ander én voor mezelf kan zorgen

door Yura Boerma - Quote • 3 juni 2026
Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.