Tijd voor jezelf is iets magisch
Yura Boerma - Boekentip • 20 augustus 2020
Dit boek is een aanrader voor elke vrouw. Het zit vol echtheid, kwetsbaarheid, vragen, antwoorden, spiritualiteit, persoonlijke ontwikkeling en nog veel meer. Ik ben het niet altijd eens met de inhoud, maar daar gaat het niet om. Het gaat om haar leven, haar persoonlijke verhaal en ze wil dit delen met ons omdat zij voelt dat het boek in essentie niet echt over haar gaat, maar over ons. Over alle vrouwen.
Een liefdesbrief aan alle vrouwen
Lucy Woesthoff hoopt dat haar boek ‘Woman’ vragen bij je oproept. En dat het je aanmoedigt en begeleidt op je pad. Bovenal hoopt ze dat het boek je laat zien hoe speciaal je bent en dat het je inspireert om schoonheid, licht, liefde en lessen te vinden in alles wat je doet, waar je ook bent. Ze noemt het een liefdesbrief aan alle vrouwen. Levende vrouwen, overleden vrouwen en vrouwen die nog geboren moeten worden. Hoe mooi is dat?
In contact komen met je eigen gevoelens en gedachten
Als Lucy beschrijft wat alleen reizen met haar doet, herken ik dat 100%. Terwijl ik dat ook wel eens lastig vind om uit te leggen aan mensen die niet begrijpen dat ik zonder mijn gezin wegga. Als ik haar uitleg lees, valt meteen mijn schuldgevoel weg. Het brengt me namelijk net zoveel als zij omschrijft: “Ik vind alleen reizen heerlijk, het is zelfs een van mijn favoriete dingen om te doen. Ik heb nooit zo’n last van eenzaamheid, ik vind het eigenlijk wel lekker, mijn eigen gezelschap. Het is de enige manier die ik ken om weer volledig op te laden en de balans te herstellen. Ik voel dat ik pas echt kan ontspannen als ik niet na hoef te denken over de behoeftes en wensen van anderen. En als ik dan weer ruimte heb, kom ik meer in contact met mijn eigen gevoelens en gedachten. Na een dag of twee op mezelf heb ik opeens weer zin in de drukte en chaos van het moderne leven, in alle mogelijkheden die het biedt en kan ik weer waarderen hoe bijzonder dat eigenlijk is. En ik krijg weer ideeën, heel veel ideeën, alsof mijn creativiteit gevoed wordt door de stilte. Tijd voor jezelf is iets magisch.”
“Sometimes, you just need a break. In a beautiful place. To figure everything out” (Lucy Woesthoff)
Jezelf onderdrukken
Van tijd tot tijd onrust voelen in je leven. Misschien ken je dat ook wel. Bij mij gebeurt het regelmatig en dat weet ik dat het tijd is om mezelf onder de loep te nemen. Dat het tijd is voor zelfreflectie en dat ik antwoorden zoek maar de vragen niet weet. Hier ga ik dan naar op zoek. Dit doet Lucy ook: “Me realiseren wat ten grondslag lag aan mijn rusteloosheid was precies wat ik nodig had. Want tijd voor mezelf maakte het mogelijk dat mijn ziel me eindelijk kon vertellen wat zo voor de hand lag, maar wat ik niet zag: ik miste een doel en de flow van mijn eigen vrouwelijke creativiteit. Ik had zo lang voor de mensen om mij heen gezorgd dat ik een deel van mezelf had onderdrukt. Ik was te ver gegaan. Het zoog me helemaal leeg.”
“Talk to yourself like someone you love” (Brené Brown)
Je eigen behoeftes weer op je prioriteitenlijstje zetten
Door zoveel met en voor anderen bezig te zijn – op je werk, voor je vrienden of familie, in je gezin – geef je veel weg van jezelf. Van je energie en je kracht. Het gekke is dat dat je dit vaak zelf wil toch? Althans zo werkt het wel voor mij. Ik denk dat het dat wil, maar vergeet ook hoe het me kan uitputten als dit te lang duurt. Dan voelt het als een soort eenrichtingsverkeer. Lucy omschrijft het zo: “In het verleden gaf ik vaak de schuld aan de situatie of wees ik naar de mensen om me heen, maar wij vrouwen zijn meestal het slachtoffer van onze eigen kracht. Nu weet ik dat alleen ik er verantwoordelijk voor ben dat ik in die situatie ben beland en dat ik ook de enige ben die me er weer uit kan halen door op het prioriteitenlijstje mijn eigen behoeftes weer naast die van anderen te zetten. Om soms ook alleen voor mij te kiezen, zodat ik een betere vrouw, moeder en mens kan zijn, voor mezelf en de mensen om me heen.”
“Find out who you are and do it on purpose” (Dolly Parton)
Spiritualiteit geeft extra dimensie
En zo zijn er nog veel prachtige, waardevolle passages in het boek die me raken. En voor iedere vrouw zullen dit andere gedeeltes zijn. Ook wanneer Lucy schrijft over het spirituele contact dat ze heeft met Guusje die overleden is en eerst met haar man Dinand samen was. Wat ze leert en haalt uit dit contact en wat het haar brengt. En de verbondenheid aangeeft met haar dochter. Heel bijzonder om te lezen. Zo schrijft ze: “Ik leef niet in haar schaduw. Ik gedij in het licht”.
Voor mij gaf dit een extra dimensie aan het boek, omdat ik in 2014 mijn moeder ben verloren aan kanker. Ik heb op mijn manier ook vaak contact met haar en heb ook via een medium met haar gepraat. Het geeft mij voeding, kracht en energie om te lezen hoe anderen hiermee omgaan en wat een overleden iemand nog voor je kan betekenen in het dagelijks leven.
“Sometimes you win. Sometimes you learn” (Lucy Woesthoff)
Geschreven door een rasoptimist
Een ander mooi detail vind ik dat Lucy aangeeft dat dit boek is geschreven door een rasoptimist. Haha, zo voel ik mij ook altijd en zo word ik ook omschreven door mijn vriendinnen. ‘Always look at the bright side of life, whatever happens’. Ik zie altijd mogelijkheden en dat vindt niet altijd iedereen even leuk of fijn. Maar het brengt me ook heel veel, want ik geloof nog altijd in het goede in mens. En blijf hopen op een betere wereld in de zin van het klimaat, oorlogen, virussen, ongelijkheid, racisme enzovoort.
En weet je wat zo fijn is met dit boek?
Zodra ik ‘Woman’
zie, denk ik altijd terug aan het moment dat ik erin begon te lezen: tijdens mijn me-time tweedaagse bij Villa Augustus in Dordrecht, een van mijn favoriete plekken om tot rust te komen en op te laden.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.



