Soms heb je geen grip, dat is oké
Yura Boerma - Boekentip • 3 juli 2020
Ik weet nog goed wanneer ik hem voor het eerst zag en hoorde spreken. Ik was totaal niet voorbereid op zijn verhaal en al helemaal niet op zijn energie, uitstraling en positiviteit. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar na de lezing over zijn boek was ik meteen fan. Zijn boek is inspirerend, rauw, eerlijk en vol positieve energie. Over wie ik het heb? Over Joseph Oubelkas, de schrijver van het boek ‘400 brieven van mijn moeder’.
Onder de indruk van zijn mentale kracht
Die eerste lezing was puur toeval; Joseph Oubelkas was spreker bij de nieuwjaarsbijeenkomst van mijn beroepsvereniging. Al na de eerste zinnen hing ik aan zijn lippen. Daarom ben ik nu ook weer aanwezig tijdens zijn 1.000e lezing, online vanwege corona. En opnieuw raakt zijn energie me. Vooral zijn mentale kracht, waarvoor hij is ingehuurd door ICM opleidingen om ‘de coronacrisis te lijf te gaan met een onverwoestbare mindset’.
Wie is Joseph Oubelkas?
Op zijn 24e werd hij opgepakt in Marokko, het land waar hij op dat moment aan het werk was als IT-ingenieur voor een Nederlands bedrijf. Hij was onschuldig, maar kreeg toch een gevangenisstraf van 10 jaar voor iets waar hij niets mee te maken had. Uiteindelijk heeft hij 4,5 jaar vastgezeten, 1637 dagen en nachten, van maandag tot en met zondag. Opgesloten, afgesloten van iedereen die hem lief was. Hij heeft zoveel verdriet, tegenslag en moeilijkheden ervaren, is van zijn vrijheid beroofd en dan toch zo krachtig praten en handelen. Hoe doet hij dat?
“Het leven, mijn kind, kent vele drempels die je over moet.
Meestal word je ervoor gewaarschuwd.
Maar ieder mens struikelt eens in zijn leven
over een onzichtbare drempel.
Daarna, mijn zoon,
sta je op en loop je verder
en zie tussen de donkerste wolken toch een stukje hemelsblauw
en bloemen die bloeien in hun volle schoonheid.
Heel veel liefs, mama.”
Met deze tekst begint Joseph Oubelkas iedere lezing.
Zelfzorg als kernwaarde
De 400 brieven van zijn moeder hebben Joseph op de been gehouden. Hij noemt haar het ultieme voorbeeld van ‘lijden naar leiden’. Ze geeft hem tips over hoe hij op de kleine dingen van het leven moet letten. Bijvoorbeeld op de verandering van de loop van de zon. Of hoe hij een vogel tot in detail kan bestuderen of hoe hij zichzelf heel bewust moet verzorgen. Ze schrijft: “Focus, neem je verantwoordelijkheid, bepaal je doelen. Je moet het wel zelf doen, maar weet dat ik er ben voor je.” Haar enige zoon zit vast, ze kan hem niet lichamelijk steunen en daarom doet ze dat mentaal. De brieven hebben hem doen inzien dat hij altijd een keuze heeft, dat hij zichzelf een doel kan stellen, hoe klein ook. Die werden van levensbelang: “Ik wil de gevangenis verlaten met mijn eigen tanden. Ik wil voor mezelf zorgen.” Hij maakt zelfzorg tot zijn kernwaarde en zo spreekt hij ons ook toe tijdens de lezing: “Jij staat op nummer 1! En dit heeft niks met egoïsme te maken. Ik wil er constant zijn, voor iedereen en dat kan alleen als ik goed voor mezelf zorg.”
“Al onze gedachten lopen in onzichtbare draadjes naar jou. Wees sterk en hou vol, kind.”
Ik bepaal
Het is ongelofelijk hoe krachtig hij mentaal blijft, al gaat dat met vallen en opstaan: “Ze kunnen mijn lichaam opsluiten, maar mijn geest blijft zo vrij als een vogel. Het is aan mij wat ik eraan doe.” De combinatie van die houding en de brieven van zijn moeder leert hem dat hij kan bepalen: “Ik bepaal hoe ik het verschil ga maken. Ik bepaal mijn geluk voor 100%. Dat heb ik mezelf aangeleerd”.
Lichtpuntjes in de gevangenis
Zo creëert hij lichtpuntjes in zijn gevangenschap. Bijvoorbeeld door Engelse les te geven, te gaan sporten met medegevangenen, vriendschappen op te bouwen, in de gevangeniswinkel te werken, voor poes Pipi te zorgen, muziek te luisteren, een tuintje aan te leggen met zaadjes die zijn moeder opstuurt en nog veel meer. Hij kent ook hele moeilijke tijden als hij meerdere keren naar een andere gevangenis wordt gebracht, als zijn vriendin Amber het uitmaakt, als visites van familie of vrienden plotseling niet door mag gaan, als goede vrienden worden overgeplaatst of uitgeleverd, als hij goede vriend Appie moet missen en als hij poes Pipi moet achter laten.
Wat kan wel?
Lees dit boek, juist in deze tijd waarin wij soms ook ervaren dat we van onze vrijheid beroofd worden. Waarin we tegenslag te verduren krijgen en moeilijkheden overwinnen. Het helpt je om jezelf af te vragen: wat kan nu wel? Dit is nu de situatie… wat gaan we daarmee doen? Joseph Oubelkas zegt: “Ook voor mij viel alles half maart in elkaar door corona. Ik pas mij aan. Het is wat het is. Wat gaat het brengen? Dat is onduidelijk. Maar ik richt mijn leven in binnen de situatie waarin ik zit. Dat heb ik geleerd in de gevangenis. Het is constant schakelen: wat kan wel?”
Zet jezelf op nummer 1
Hij sluit zijn online lezing af met het beantwoorden van een aantal vragen en vooral dit antwoord blijft me bij: “Leer omarmen dat je soms uit balans bent. Dan pas kun je ook weer in balans komen. Zet jezelf op nummer 1 en wees van waarde voor anderen. Zo kun je constant schakelen vanuit rust. Laat het leven zijn. Soms heb je geen grip, dat is oké. Dan kun je het beetje voor beetje weer terugpakken.”
Wil jij jezelf ook op nummer 1 zetten en leren omarmen dat je soms uit balans bent?
Meld je dan aan voor het PosiYou traject 'In 5 stappen naar grip op je leven en meer rust in je hoofd en lijf' Je leert keuzes te maken die bij jou passen en je voelt je meer in evenwicht. Je leeft lichter, in lijn met jezelf en je staat aan het stuur van je eigen leven.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.



