"Ik geniet van alles wat er op mijn pad komt en dat is mijn droom" - Maud Hoefnagels
Yura Boerma - Interview • 23 juni 2020
Maud Hoefnagels: inspirator, trainer en coach in het bedrijfsleven én bloemenbezorger
Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan doen wat je nu doet?
20 jaar geleden heb ik een beurstraining gehad en wat die trainer toen met ons deed inspireerde me enorm. De vrijheid die hij had om met ons aan het werk te gaan en het plezier dat hij creëerde in de groep. Uiteindelijk had ik er veel aan wat hij ons leerde. Ik dacht toen: dat wil ik ook!
Waar sta je op dit moment in je leven? Sta je op een punt waar je wil zijn, wat je wilde bereiken of heb je nog doelen, dromen of wensen?
Mooie vraag is dit. Waar ik sta op dit moment is echt waar ik op dit moment in het nu sta en zo schrijf ik dit stukje.
Wat ik wil bereiken of wat mijn dromen zijn? Daar heb ik echt geen idee van.
Vroeger had ik duidelijke doelen en droomde ik bijvoorbeeld van een huisje in het bos, ook wilde ik de beste trainer van Nederland worden. Definieer ‘beste’ en het zorgde voor persoonlijke ontwikkeling en beweging om te groeien.
Ik geef nu zo’n 20 jaar trainingen en heb natuurlijk enorm veel meegemaakt op persoonlijk vlak en ik heb veel geleerd.
Sinds ik vijf jaar geleden voor mezelf begon, had ik geen duidelijk doel meer voor ogen. Heerlijk om gewoon te werken en te kijken wat er op mijn pad komt.
In organisaties waar ik voor gewerkt heb, zijn er altijd doelstellingen gegeven. De vrijheid om mijn eigen leven, week en dag in te richten, vind ik erg prettig en mijn enige doel nu is dat ik wil genieten van wat mijn pad kruist.
Tijdens mijn laatste opleiding was mijn doel: “het leven accepteren dat zich aandient en vertrouwen hebben”.
Afgelopen zomer ben ik mezelf toch weer vragen gaan stellen zoals jij ze me hier stelt. ‘Ik moet toch kiezen’ en ‘hoe wil ik nu verder’, ‘wat is mijn doel’, ‘welk vlammetje brandt er’. Deze vragen gaven me onrust en ik merkte dat ik veel behoefte kreeg aan rust.
Toen kwam de lockdown en was mijn agenda opeens leeg. Als ik mijn doelstelling van het leven neem, had ik dat vol vertrouwen te accepteren en heb ik besloten het te nemen zoals het ging. Zo werd afgelopen periode een cadeautje. Ik zit op de wagen van het leven en kijk om me heen. Ik pak aan waar ik blij van word en geniet van de tijd die ik voor mezelf heb.
Zo kocht ik aan het begin van de lockdown een grote bos bloemen bij de plaatselijke bloemist. De bloemenman negeerde ik meestal een beetje, omdat ik geen tijd maakte voor zijn praatjes. Nu deed ik dat wel en hij vroeg me hoe het met mijn agenda was. Ik vertelde hem dat ik nagenoeg zomervakantie had en hij vroeg me hoe ik het zou vinden bloemen rond te brengen. Wauw!! Dat is toch een droomfunctie.
Dat ben ik gaan doen, elke zaterdag en ik krijg er steeds prachtige boeketten of bloemetjes voor in de tuin van mijn huisje in het bos voor terug. Van elk bosje dat ik aflever, maak ik een bijzonder moment.
Het balletje is gaan rollen; afgelopen week heb ik een fotosessie gehad bij mijn huisje met een prachtige bos bloemen van de bloemist voor een artikel in de Libelle. Het gaat over mensen die nu vrijwilligers werk doen in afwijking van hun eigenlijke werk.
Ik geniet van alles wat er op mijn pad komt en dat is mijn droom.
Hoe zorg jij goed voor jezelf? En hoe of wanneer merk je dat je zelfzorg nodig hebt?
Ik heb weken van 60+ uur gemaakt, werkte elke avond tot 2:00 door en sliep 2-4 uur per nacht. Eigenlijk had ik continu stress. Dat resulteerde in een hele slechte darmwerking. Soms ging ik weken niet naar het toilet, hetgeen weer voor andere problemen zorgde. Mijn lichaam gaf genoeg signalen af dat ik niet goed bezig was, maar ik luisterde daar niet naar.
In de afgelopen jaren ben ik meer naar mezelf gaan luisteren en in die zin ook meer van mezelf gaan houden. Ik ben er wel achter dat ik reflectiemomenten voor mezelf nodig heb om na te gaan of alles ‘ok’ is, want soms raak je in patronen die niet gezond voor jezelf zijn. Nu is mijn leven totaal omgekeerd; i.p.v. 30 min in de ochtend neem ik twee uur voor ik wegga en dan heb ik een heerlijke relaxte start. Inclusief toiletbezoek!
Die tijd voor mezelf is nu essentieel.
We hebben allemaal wel eens periodes dat we vast zitten of niet weten wat we precies willen. Hoe vind jij inspiratie om een volgende stap te zetten of een nieuwe keuze te maken?
Door dat vertrouwen waar ik over schreef, laat ik dat er even zijn. Ik doe tegenwoordig helemaal niets als ik me rot voel. Dat hoort er bij en het geeft me ook tijd na te denken wat ik er mee wil. Dan kies ik er bewust voor om het te accepteren of ik ga kijken wat ik er aan kan veranderen.
Daarbij dient er zich altijd wel iets aan, wat ik weer kan aanpakken.
Laatst las ik een berichtje van een coach: het greep me aan waar ze over schreef. Ik heb haar gebeld en gevraagd of ze met me wilde wandelen en dat gaf mij weer nieuwe inzichten.
Zo is dat ook gegaan met dit interview. Ik las over het nieuwe bedrijf van Yura en had het gevoel dat ik haar een berichtje wilde sturen. Geen idee waarom, maar nu schrijf ik mijn verhaal voor haar site.
Wat zijn jouw 3 belangrijkste waarden/richtinggevers in je leven?
Verbinding, authenticiteit en plezier.
Wat geeft jou zelfvertrouwen of een gevoel van eigenwaarde? Of wat heb je nodig om vertrouwen in jezelf te voelen of een gevoel van eigenwaarde te hebben?
Zelfvertrouwen is iets waar ik lang aan gewerkt heb; vroeger voelde ik mij het onzekere lelijke eendje. Met alles wat ik gedaan en vastgepakt heb in het leven ben ik steeds meer van mezelf gaan houden. Ik kan wat anderen zeggen loslaten en het ‘mijn’ en ‘dein’ goed scheiden. En… ik heb heel wat angsten in de ogen gekeken. Zo was ik erg bang om alleen te zijn en vind ik het nu heerlijk. Mijn vliegangst ben ik twee jaar geleden aangegaan en ik heb ondertussen veel van de wereld gezien. Voor mezelf beginnen in een tijd waarin ik te maken had met angsten was ook een goede (en hele moeilijke) stap om aan mijn zelfvertrouwen te bouwen.
Hoe vind jij rust in je hoofd? Wat doe je dan?
Zorgen dat ik voldoende tijd voor mezelf heb. Lekker niet effectief zijn, een dag helemaal niets hoeven, alleen maar neuzelen, zoals een deelnemer tijdens mijn training timemanagement een keer zei. Dat was destijds iets wat echt niet kon, vond ik, haha. Nou, ik neuzel wat af ondertussen en geniet er volop van.
Wat is jouw grootste energiegever en je grootste energievreter? Hoe houd je je energie in balans, zodat je genoeg energie hebt over de dag verspreid?
Mijn grootste energiegever is de zon, de natuur en lieve mensen. Maar ook als ik een training ontwikkel, kan ik helemaal in mijn nopjes zijn, een leuke/leerzame dag ontwikkelen met het vooruitzicht dat ik deze mag houden, geeft me veel energie. Als ik er maar de tijd voor heb (euh, sorry, neem)
Energievreters zijn voor mij negatief ingestelde of klagende mensen. Of zo’n dag dat ik letterlijk alles uit mijn handen laat vallen en dat ik van alles gepland heb, maar er uiteindelijk niets uit mijn handen komt.
Dan lach ik maar om mezelf en accepteer ik dat dit zo’n dag was!
Wat maakt jou vrolijk? Of geeft jou het gevoel van speelsheid, zoals je dat vroeger voelde als kind?
Ik ben vrolijk en speels van nature en neem het leven en mezelf niet altijd al te serieus. Dat heb ik wel een tijd gedaan overigens en dan kreeg ik terug dat ik zwaar op de hand was en alles maar wilde analyseren.
Ik ben er wel achter dat dat me niet gelukkiger maakt. Nu ben ik luchtiger, maak ik vaak een grapje, ook bij onbekenden, ik heb niet zoveel grenzen meer en krijg vaak een leuke reactie terug of ik zie mensen er blij van worden. Dat werkt aanstekelijk.
Wat geeft zin of betekenis aan jouw leven?
Sinds ik het leven accepteer hoe het zich aandient en vertrouwen heb, maakt dat het leven spannend vind ik. Er kan dan van alles gebeuren, in negatieve zin en daar heb ik dan mee te dealen, maar ook in positieve zin.
Mijn moeder zegt altijd: waar een deur dicht gaat, opent er ook weer één. En daar heeft ze absoluut gelijk in.
Waar werk je?
Ik inspireer, train en coach mensen in het bedrijfsleven. Eigenlijk ben ik ‘bewustmaker’ waardoor mensen in beweging komen en gerichter communiceren, zodat ze beter of gemakkelijker hun doelen kunnen bereiken.
Hoe ziet je privé leven eruit (thuissituatie, sport, hobby’s, sociaal leven, enz.)?
Ik ben een levens-, natuur- en mensengenieter, woon midden in het bos met mijn huidige vriend en ex-vriend naast me. Deze twee kunnen het erg goed met elkaar vinden. Mijn huidige vriend heeft me net ten huwelijk gevraagd en ik heb volmondig ‘ja’ gezegd. Daarna zijn we direct naar mijn ex-vriend gelopen en heb ik hem gevraagd mijn getuige te zijn :)
Mijn zoon van 16 woont sinds twee jaar bij zijn vader in Den Haag en “zucht” alleen op Vaderdag omdat hij dan drie vaders te verwennen heeft. Maar hij is dol op alle drie.
Ik hou van hardlopen of mountainbiken door het bos en we (mijn vriend en ik) rijden regelmatig tegen de avond een rondje op de racefiets. Dat zijn voor mij kleine uitjes. Vooral als de zon zo door de bomen schijnt, dat is echt genieten.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


