Wie ik ben zonder jou

Yura Boerma - Boekentip • 5 juni 2024

Twee vrouwen van 27 en 72 ontmoeten elkaar op een bankje in het park, allebei op een moeilijk punt in hun leven. In het boek ‘Wie ik ben zonder jou’ van Susan Muskee ontstaat er een onwaarschijnlijke vriendschap die heerlijk is om te volgen. Met een stapel zelfhulpboeken maken ze ieder een eigen plan om het leven weer te omarmen.

 

Haar leven in duigen

Joy’s vriend – waar ze ook mee samenwerkt – is verliefd geworden op een ander. Notabene een van de medewerkers van het bedrijf. Ze had al een prachtig Pinterest bord met hoe haar droombruiloft eruit moest gaan zien, dus voor haar gevoel valt haar leven in duigen. Ze moet het huis uit, want dat staat op zijn naam en ze staat dus letterlijk op straat. Op een dag zit Frida in een park naast haar als ze enorm begint te huilen. Frida biedt Joy een zakdoekje aan (mijn moeder zei altijd: ‘Je weet maar nooit wanneer je ze nodig hebt’, dus die heeft ze altijd bij zich).

 

Drie jaar op de pauzestand

Van het een komt het ander en binnen no time logeert Joy bij Frida. Zij staat al drie jaar op de pauzestand, sinds haar man is overleden. Met hem heeft ze een mooi leven gehad, met reizen en wonen in het buitenland. Ze volgde hem altijd en overal.

 

De titel van het boek ‘Wie ik ben zonder jou’ slaat ook vooral op haar. Na zijn dood heeft ze alles opgeschreven waar ze spijt van had, moeite mee had of die ze simpelweg ronduit stom vond. Een voor een, allemaal op een apart papiertje. Die verbrandde ze als ze er klaar voor was om het los te laten. Zoals bijvoorbeeld: ‘dat ik mijn dromen niet heb gevolgd’, ‘dat ik mijn eigen muzieksmaak niet ken’, ‘dat ik heel veel dingen niet alleen heb gedaan.’ En de belangrijkste voor haar was: ‘dat ik niet weet wie ik ben zonder jou.’ Op het moment dat ze die allerlaatste papiertje verbrandt en los kan laten, voelt het alsof er een slot om haar hart geruisloos open klikt. En waarom dat is, mag je zelf gaan lezen in dit ontroerende én grappige verhaal.

 

Zelfhulpboeken als leidraad

Als coach intrigeert het mij dat door de hoofdpersonen zelfhulpboeken worden gelezen, die van toepassing zijn op hun situatie. De inhoud wordt niet van A tot Z weergegeven, maar de twee hoofdpersonen – Joy en Frida – gaan er wel naar leven. Ze schrijven hun doelen per week op een post-it die op de koelkast hangt. Deze post-its volg je als lezer zeven weken lang. Ze leren er belangrijke lessen uit en passen ze toe. Ieder op hun eigen manier door hun verleden, levenservaringen en leeftijd.

 

Post-it van week 1

  • Zelfhulpboek van deze week: Een schone lei. Laat je onvoltooide toekomstbeeld los.
  • Doel(en) van deze week: Laatste spullen ophalen. Digitale detox!
  • Motto van deze week: Als iets in het leven niet loopt, moet je het soms laten varen!

 

Lees verder onder de foto hoe Joy en Frida met deze 3 punten aan de slag gaan.



Alles moet in stappen. Waarom is dat?

Frida is niet zo van de zelfhulpboeken: “Een schone lei. Laat je onvoltooide toekomstbeeld los”, leest ze voor. Ze snuift, maar slaat het boek wel open en begint te bladeren. “Elke toekomst is toch per definitie onvoltooid? Anders was het wel het verleden. Hier, dit.” Ze fronst achter haar bril en legt haar vinger onder een van de hoofdstuktitels. “In vijf stappen een troebel toekomstbeeld weer helder krijgen. Waarom zijn al deze boeken gekoppeld aan een stappenplan? Dat andere ook al: Je hart openstellen in vijf stappen. Alles moet in stappen. Waarom is dat?” “Omdat dat houvast geeft, antwoord Joy. “Mensen houden van houvast. Daarom maak ik ook al die lijstjes. Als je alles opschrijft wat er in je hoofd zit, hoef je het niet meer te onthouden en je ziet letterlijk voortgang met elk punt dat je afvinkt. Mensen houden daarvan.” “Mensen… of jij?” Frida schuift haar leesbril omlaag en kijkt er geamuseerd overheen. “Ja, ik ook”, zegt Joy. “Ik hou gewoon van houvast. Zo erg is dat toch niet?” Frida grinnikt en bladert verder in het boek. “Vooruit dan maar. Als je maar niet verwacht dat ik dat ook ga doen.”

 

Liefde, vriendschap en levenslessen

Het boek is mooi geschreven met veel liefde voor de twee zo verschillende vrouwen. En voor buurvrouw Cecile, die ook een belangrijke rol speelt in het geheel. Het verhaal zit vol muziek, angsten, inzichten, positieve en negatieve emoties, liefde, vriendschap en wijze levenslessen.

 

Helpende zin

Ik deelde deze boekentip al eerder op mijn persoonlijke Instagram account. Het leuke is dat Brigit – we volgen elkaar al jaren – dit boek ook is gaan lezen en met haar volgers deze mooie helpende zin deelde: “Onze grootste uitdaging zit hem in het kunnen én willen veranderen wat je niet kunt accepteren, maar ook in het accepteren van wat je niet kunt veranderen.”

 

Ga jij het boek ook lezen?

 

Boekentip: Wie ik ben zonder jou van Susan Muskee (roman)

Ondertitel: Iedereen verdient een tweede kans, in het leven én in de liefde. 

Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

door Yura Boerma - Nieuwe plekken ontdekken 18 augustus 2026
Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn.  Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.
door Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling 16 juli 2026
Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine
door Yura Boerma - Quote 3 juni 2026
Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.