Sta jij altijd 'aan'?

Yura Boerma - Rust in je hoofd • 12 maart 2023

Sta jij altijd 'aan'? En ben je vaak moe? Dit kan te maken hebben met de verwachtingen die je over jezelf hebt.


Hoge verwachtingen hebben je ver gebracht of veel opgeleverd. Maar je komt op een punt in je leven dat je er ook last van krijgt en dan voelt het dubbel. Dan wil je er liever vanaf of in ieder geval dat het minder is. Zo ook Tanja. Ze wil het graag anders, want ze voelt dat ze bijna gaat omvallen en dat wil ze voorkomen.

Bezig zijn met de ander
Ik praat met Tanja over verwachtingen. Die ze van zichzelf heeft en die ze denkt dat anderen over haar hebben. Eerst begint ze te vertellen dat ze die hoge lat voor zichzelf legt, dat ze het fijn vindt en het haar focus geeft. Maar dan opeens zegt ze: “Ik ben toch wél heel erg bezig met de ander. Nu wij het hier over hebben, realiseer ik me dat ik altijd bezig ben met wat iemand ervan vindt of dat ik me indenk wat de ander van mij verwacht. Daar wil ik dan aan voldoen."

De bril waar je doorheen kijkt
"Zo ben ik niet alleen op mijn werk bezig, maar ook thuis. Dat het altijd allemaal netjes moet zijn, want je weet nooit wie er zomaar langskomt. De buurvrouw bijvoorbeeld die iets wil vragen of een vriendin die in de buurt is. Ik wil eigenlijk heel graag dat die hoge lat vanuit mezelf komt, omdat mijn man en kinderen er altijd wat van zeggen. Van mijn opruimwoede. Dan antwoord ik dat ik het fijn vind en het voor mezelf doe. Dat ik daar rustig van word in mijn hoofd en dat ik me daar prettig bij voel. Maar zoals jij in een eerder gesprek het verschil uitlegde tussen normen en waarden; ik leg mezelf een norm op dat het zo hoort of moet, maar doe het vooral voor die ander. Dat is de bril waar ik doorheen kijk."

Het is wel heel vermoeiend
"Ik dek me in om het oordeel of een blik van die ander te voorkomen. Om aan hun verwachtingen te voldoen, die ík trouwens bedenk. Ook op mijn werk, zodat ik niet op mijn vingers getikt kan worden door mijn leidinggevende of dat een van mijn teamleden mij ergens op moet wijzen. Hmmm, als ik het zo tegen jou vertel, klinkt het wel heel vermoeiend. Ik sta altijd ‘aan’. Vind je het gek dat ik het gevoel heb om te vallen…”

Op je tenen lopen
Als je steeds bezig bent met de verwachtingen van anderen, dan ben je extern gemotiveerd bezig. Je projecteert externe verwachtingen op jouw gedrag door de gedachte ‘Wat zullen anderen van me denken?’ En daar móet je voor jouw gevoel aan voldoen. Anders is het niet goed. Dat betekent ook dat je op je tenen loopt om aan de lat van die ander te voldoen.

Gehoord en gezien willen worden
Achter het voldoen aan de verwachtingen van anderen zit vaak het idee dat je dan gewaardeerd wordt. Dat je dan de erkenning krijgt voor wat je hebt gedaan. Dat heeft ook weer te maken met gehoord en gezien worden. Een hele normale behoefte die we allemaal hebben. Dus het is niet zo gek dat dit gebeurt. Echter, als je merkt dat het je veel energie en tijd kost en dat je niet genoeg gewaardeerd wordt (al doe je nog zo je best), dan is het fijn om te ontdekken hoe je het anders kan doen. Vooral als je net als Tanja voelt dat je op omvallen staat of op het randje zit van te druk zijn.


Zo sta je niet altijd meer 'aan'
Wil jij weten hoe je het anders kan doen, zodat je niet meer altijd 'aan' staat en moe bent?
Bestel dan het InspiratieDoeboek 2 en lees hoe het verder gaat met Tanja, maar ook hoe jij zelf je lat lager kan leggen. 

Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

door Yura Boerma - Nieuwe plekken ontdekken 18 augustus 2026
Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn.  Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.
door Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling 16 juli 2026
Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine
door Yura Boerma - Quote 3 juni 2026
Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.