"Op dit moment sta ik in mijn leven om goed te luisteren wat mijn gevoel mij ingeeft" - Stephanie Schwab
Yura Boerma - Interview • 6 augustus 2020
Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan doen wat je nu doet?
Het is eigenlijk een beetje vanzelf gegaan. Ik voelde dat ik iets anders wilde gaan doen. Ik heb jarenlang als accountmanager in de buitendienst gewerkt en ik zag dat vele reizen niet meer zitten. Na mijn afronding van mijn coachopleiding kreeg ik de kans om zelfstandig te worden. Het is niet zonder kleerscheuren gegaan maar ik ben nog steeds zelfstandig ondernemer.
Waar sta je op dit moment in je leven? Sta je op een punt waar je wil zijn, wat je wilde bereiken of heb je nog doelen, dromen of wensen?
Op dit moment sta ik in mijn leven om goed te luisteren wat mijn gevoel mij ingeeft. Ik ben met mijn spirituele ontwikkeling bezig en dat brengt mij al enige jaren in een soort van zoektocht op welke manier ik het vorm ga geven. Ik bedoel daarmee, dat mijn visie op het leven ook is veranderd. Als kind ben ik opgegroeid in een gezin waarin spiritualiteit er met de paplepel is ingegoten. Ik ben dat gaandeweg ook een beetje ‘verloren’. Als ik terugkijk dan zie ik dat ik wel de goede stappen heb gemaakt. Mijn coach opleiding, storyteller, trainersopleiding en allerlei verschillende persoonlijke trajecten voor mijn eigen ontwikkeling, waaronder nu mijn spirituele ontwikkeling. Ik wil naar een vorm toe waar ik beide werelden kan samenvoegen en daarbij denk ik aan lezingen geven en organisaties vanuit mijn spiritualiteit coachen of trainen. De markt laat zien dat maar liefst 1 miljoen mensen al kiezen voor alternatieve trajecten van ontwikkeling of genezing. Over dromen gesproken, is dat ook een van mijn dromen. Mijn droom zou nog meer uitkomen als ik dit over de wereld zou kunnen gaan doen. Te beginnen met bijvoorbeeld Europa. Reizend met mijn camper, samen met mijn grote liefde, teckel Valentijn, achterin en zo van event naar event en als het nodig is vlieg ik even terug naar Nederland.
Hoe zorg jij goed voor jezelf? En hoe of wanneer merk je dat je zelfzorg nodig hebt?
De belangrijkste zorg voor mij is tijd voor mezelf. Ik hou ontzettend van gezelligheid. Het kan niet op. Echter als ik geen tijd voor mezelf neem dan gaat het goed mis. Ik kan dan niet meer focussen, wordt onrustig, ga snoepen en voel mezelf niet meer. Ik ben al enige jaren single en hoewel ik heel graag samen met een partner zou willen zijn, merk ik ook de luxe van het alleen zijn. Een avond Netflix gewoon om even niet te hoeven nadenken, in mijn tuin bezig te zijn, of gewoon even de stilte zodat ik mijn stem weer kan horen.
We hebben allemaal wel eens periodes dat we vast zitten of niet weten wat we precies willen. Hoe vind jij inspiratie om een volgende stap te zetten of een nieuwe keuze te maken?
Deze vraag krijg ik best wel vaak en ik hoop dat ik het goed kan verwoorden. Het is soms ook ongrijpbaar voor mij, omdat mijn natuur is om te ‘handelen’: wat heb ik nodig om uit deze periode te komen, wie kan ik daarbij om hulp vragen? Ik ga dan ook meteen gedreven aan de slag. Het is net of er constant een stem zegt: ‘Kom Stef, je weet dat je hierdoor heen moet, doe wat je te doen staat!’ Het maken van keuzes doe ik echt op mijn gevoel. Iets minder impulsief als een paar jaar geleden. Maar als iets niet meer werkt, merk ik nu aan mezelf dat ik snel een knoop kan doorhakken.
Wat zijn jouw 3 belangrijkste waarden/richtinggevers in je leven?
Rechtvaardigheid, trouw en vriendschap
Wat geeft jou zelfvertrouwen of een gevoel van eigenwaarde? Of wat heb je nodig om vertrouwen in jezelf te voelen of een gevoel van eigenwaarde te hebben?
Dat is eigenlijk het leven zelf. Heel lang heb ik gedacht dat het leven van een ander afhangt zoals een relatie. Maar dat heb ik in de afgelopen jaren door schade en schande wel geleerd dat het niet zo is. Ik ben een vechter en een doorzetter, en hoewel ik graag de dingen samen doe met een vaste partner weet ik ook dat ik het alleen kan. Het heeft mij nog creatiever gemaakt. En daardoor ook mijn zelfvertrouwen een boost gegeven en mijn gevoel voor eigenwaarde versterkt. Het is waar als ze zeggen: ‘je moet eerst van jezelf houden voor je van een ander kan houden’. Althans zo voelt het voor mij steeds meer.
Hoe vind jij rust in je hoofd? Wat doe je dan?
Dan ga ik tuinieren, gewoon met mijn handen in de aarde, onkruid eruit trekken of dode bloemen snoeien. Maar ook koken of gewoon helemaal niets.
Wat is jouw grootste energiegever en je grootste energievreter? Hoe houd je je energie in balans, zodat je genoeg energie hebt over de dag verspreid?
Ik heb samen met een vriendin onlangs een nieuwe onderneming opgezet. De energie die daarvan afkomt en ook onze eigen bewustwording in de ontwikkeling van die onderneming is super. In mijn eigen onderneming word ik blij dat het zo gevarieerd is. Dan ben ik bezig met concept ontwikkeling, implementeren of storytelling en allemaal op een coachende manier. Maar ook mijn ontdekking in de spiritualiteit. De meeste energievreters zijn mensen die tomeloos in de slachtoffer rol blijven zitten, altijd een excuus hebben om niet te hoeven veranderen, maar dat wel bij mij ventileren. Ik ben daar nu ook duidelijker in geworden. Zonder dat ik probeer de ander te choqueren, maar wel door aan te geven dat ik dat niet trek.
Wat maakt jou vrolijk? Of geeft jou het gevoel van speelsheid, zoals je dat vroeger voelde als kind?
Haha, jee wat maakt mij vrolijk? Eigenlijk zoveel: mijn teckel Valentijn, een roodborstje die tikt tegen mijn raam, de vissen in mijn vijver, de bloemen in mijn tuin, mijn vrienden. En ja het dansen zorgt ervoor dat ik echt die blijheid als een kind kan voelen.
Wat geeft zin of betekenis aan jouw leven?
Door mijn leven te leven. Ik kan gerust zeggen dat mijn leven niet bepaald over rozen gaat. En toch als ik terugkijk op die nare periodes in mijn leven ben ik dat duidelijk ook weer vergeten. Of laat ik het zo zeggen; kennelijk heb ik de mogelijkheid om te kijken naar wat ik wel heb. En dat is denk ik voor mij wel de zin of betekenis van mijn leven. Dat ik mensen kan helpen met de ervaringen die ik heb opgedaan of daardoor beter kan begrijpen wat iemand doormaakt. Het geeft mij dan een gevoel dat ik het niet voor niets heb meegemaakt. Wellicht naïef, maar ik geloof dat eerlijkheid toch echt het langst duurt. Ik ben een dankbaar mens, soms is het even niet allemaal vrolijk, maar ik weet dat het altijd weer goed komt. Dat zijn volgens mij de leerprocessen van het leven.
Wat doe je op dit moment voor werk?
Ik ben al 11 jaar zelfstandige als Conceptbedenker, Storyteller, Trainer en Coach.
Wie ben je en hoe ziet – in het kort – je privé leven eruit (thuissituatie, sport, hobby’s, sociaal leven, enzovoort) ?
Ik ben inmiddels 57 jaar en daar heb ik geen enkel probleem mee. Behalve als mijn spieren wat stram aanvoelen😉. Ik leef samen met mijn waanzinnig knappe en atletisch gebouwde teckel, Valentijn. Ik woon alweer 15 jaar in Garderen en ik had nooit gedacht dat ik er zo lang zou gaan wonen. Dat heeft verschillende redenen, maar als ik terugkijk op die 15 jaar ben ik er heel erg blij om in de parel van de Veluwe te mogen wonen. Met name omdat het leven hier in Garderen toch langzamer gaat dan de rest van Nederland. Er is veel natuur om mij heen en daar wandel ik samen met Valentijn vele kilometers. Hoewel ik graag sport, is wandelen ongeveer het enige wat ik aan sport kan. Een chronische achillespees ontsteking heeft ervoor gezorgd dat ik niet meer kan hardlopen of intensief kan sporten zoals body balance. Mijn grote liefde heb ik voor de Argentijnse tango; samen met iemand die de dans goed kan leiden, maakt de beweging bijna magisch. Het zorgt er iedere keer weer voor dat ik alles wat mij bezig kan houden, gewoon vergeet. De muziek en het ritme brengen mij weer dicht bij mijn levensbron. Helaas heeft corona roet in het eten gegooid en is dansen op dit moment niet mogelijk. Dus ik wandel veel en ik doe ik, als niemand het ziet, een dans voor mezelf of ik zing uit volle borst mee met mijn Spotify lijst. Mijn hobby’s zijn er eigenlijk te veel om op te noemen. Maar als ik de hobby’s noem die ik regelmatig doe, dan is dat koken, tuinieren, schilderen, haken en breien.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


