"Ik ben de laatste tijd veel met mindfulness bezig en probeer negatieve gedachten te laten voor wat ze zijn"- Marije Verkerk
Yura Boerma - Interview • 1 september 2020
Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan doen wat je nu doet?
Als kind hield ik al van tekenen en ontwerpen. Toen ik ouder werd, verdween het plezier erin helaas al te vaak door mijn perfectionistische aanleg. Het kwam dan ook echt niet in me op dat ik professioneel iets zou kunnen doen met tekenen en schilderen. Ik ging aan de slag als leerkracht in het basisonderwijs en deed dit jarenlang met overwegend veel plezier. In 2015 leerde ik de boeken van Lou Niestadt kennen en ik deed bij haar een e-course art journalen: schrijven en tekenen over je leven. Ik leerde daarin opnieuw creëren puur voor het plezier en zonder angst om fouten te maken. Een echte life-changer! Ik sloeg enthousiast aan het tekenen en schilderen, vooral in m’n dagboek. Een jaar later kreeg ik de mogelijkheid om een loopbaantraject te doen. Dat kwam op een goed moment, omdat ik na 16 jaar onderwijs merkte dat ik toe was aan iets nieuws. Mijn loopbaancoach hielp me om mijn droom onder ogen te zien: iets met m’n tekentalent gaan doen. En zo ontstond eerst mijn Etsy-shop BuitengewoonBlij en sinds 2018 mijn eigen bedrijf en webshop The Lemonbird
Hierin verkoop ik m’n eigen illustraties op stationery zoals kaarten en notebooks. Omdat ik stempelen ook erg leuk vind, verkoop ik inmiddels ook de mooie houten stempels van Perlenfischer.
Waar sta je op dit moment in je leven? Sta je op een punt waar je wil zijn, wat je wilde bereiken of heb je nog doelen, dromen of wensen?
De afgelopen jaren heb ik m’n bedrijf opgebouwd en gerund, terwijl de jongste thuis was. Dat betekende vooral ’s avonds werken en op de twee ochtenden dat zij naar de peuterspeelzaal was. De eerste twee jaar ging elke vrije minuut in het bedrijf zitten. Ik leerde digitaal tekenen op een tekentablet in Photoshop, een webshop opzetten (met hulp van mijn echtgenoot die ICT-er is) en deed ook veel cursussen. En ik ontwierp van alles, ook geboortekaartjes in opdracht. The Lemonbird is inmiddels echt gegroeid en ik zou het leuk vinden als dat zo doorgaat. Ik hoef niet heel groot te worden, dat past niet bij mij. Ik hou ervan om bestellingen met veel liefde en zorg in te pakken en nu kan dat ook prima. Maar het is natuurlijk wel erg leuk als meer mensen The Lemonbird ontdekken en m’n kaarten versturen :-)
De jongste gaat nu net naar school en zo krijg ik meer tijd om nieuwe ontwerpen te maken en ook te experimenteren met andere technieken zoals collage en gouache. Ik werk nu alleen digitaal, teken al m’n illustraties op een tekentablet in Photoshop. Superleuk, maar ik verheug me er zo op om weer eens met echte verf aan de slag te gaan!
Ik ga ook weer een online cursus doen bij Make Art that Sells. Het afgelopen jaar had ik niet genoeg tijd voor cursussen, terwijl die zo inspirerend zijn en goed voor m’n ontwikkeling als illustrator en ontwerper.
En… ik droom er van om illustraties te mogen maken voor bladen als de Flow…
Hoe zorg jij goed voor jezelf? En hoe of wanneer merk je dat je zelfzorg nodig hebt?
Ik ben een introvert mens en al heb ik niet zoveel met de term, ook tamelijk hoogsensitief. Dus ik heb vooral oplaadtijd in m’n eentje nodig. Regelmatig loop ik het bos in of ik ga fietsen langs de uiterwaarden, dat doet me goed. Als ik bozig en ongeduldig wordt naar man en kinderen weet ik dat ik eigenlijk te lang doorgegaan ben en dus niet genoeg voor mezelf gezorgd heb. In de afgelopen tijd met corona en iedereen thuis vond ik dat echt lastig, tijd vinden om op te laden en te ontspannen. Ik kijk stiekem wel echt uit naar de tijd dat ik het huis weer even voor mezelf heb….
We hebben allemaal wel eens periodes dat we vast zitten of niet weten wat we precies willen. Hoe vind jij inspiratie om een volgende stap te zetten of een nieuwe keuze te maken?
Ik twijfel momenteel of ik ook weer wat wil gaan lesgeven, naast het runnen van The Lemonbird. Ik mis namelijk regelmatig de klas met kinderen en de interactie met collega’s. Het ontwerpen en tekenen is leuk, maar soms mis ik toch mensen om me heen. Gelukkig werk ik elke week een dag samen met een oud-collega die ook een eigen creatief bedrijf begonnen is. Meestal moet ik dit soort twijfels een poosje laten liggen, er wat over praten en dan op een gegeven moment de knoop doorhakken. Ik zie altijd veel beren van nature….mijn man totaal niet. Dus we vullen elkaar mooi aan en al pratend kom ik dan meestal wel tot een beslissing waar ik me goed bij voel.
Wat zijn jouw 3 belangrijkste waarden/richtinggevers in je leven?
Liefde, authentiek zijn, creativiteit.
Wat geeft jou zelfvertrouwen of een gevoel van eigenwaarde? Of wat heb je nodig om vertrouwen in jezelf te voelen of een gevoel van eigenwaarde te hebben?
Dat vind ik best een lastige vraag. Zelfvertrouwen is niet altijd in hele grote hoeveelheden aanwezig bij mij. Ik heb me lang onzeker gevoeld over wat ik aan het doen was met The Lemonbird, of het wel goed genoeg was wat ik maakte als autodidact… En ik weet nu na drie jaar ondernemer zijn dat ik eigenlijk bepaalde ‘handige’ eigenschappen mis, zoals zakelijk durven zijn, grenzen aangeven… Ik ben de laatste tijd veel met mindfulness bezig en probeer die negatieve gedachten te laten voor wat ze zijn. Een aantal jaren geleden zag ik de film Så som i himmelen (As it is in heaven), met daarin het prachtige in het Zweeds gezongen Lied van Gabriella over de vrijheid om jezelf te mogen zijn:
"Ik wil voelen dat ik leef
al de tijd die ik heb
zal ik leven, zoals ik wil
wil ik voelen dat ik leef,
in de wetenschap dat ik goed genoeg was"
Een lied dat me altijd weer raakt als ik het hoor of lees, ik heb de tekst in m’n dagboek geschreven om mezelf er regelmatig aan te herinneren.
Hoe vind jij rust in je hoofd? Wat doe je dan?
Ik ga een eind wandelen of fietsen. Bewegen, buiten zijn, m’n hoofd leeg laten waaien werkt bijna altijd goed. En kaarten stempelen is ook echt ontspannend en rustgevend, heerlijk om te doen.
Wat is jouw grootste energiegever en je grootste energievreter? Hoe houd je je energie in balans, zodat je genoeg energie hebt over de dag verspreid?
Van dansen krijg ik zoveel energie! Volksdans heeft een beetje een oubollig imago en dat is eigenlijk jammer. Niet dat het mij verder uitmaakt, ik hou er gewoon van, de prachtige muziek, de variëteit aan dansen uit allerlei landen en culturen, heerlijk! We dansten voor corona natuurlijk vooral in rijen of kringen, nu moet dat aangepast, anderhalve meter tussen elke danser. Even wennen, maar ik ben blij dat er toch weer gedanst kan worden.
M’n grootste energievreter: de beren op de weg die ik altijd en overal zie. Ik kan behoorlijk moe worden van m’n eigen gedachten en angsten. Mede daarom ben ik begonnen met mediteren. Ik probeer met vallen en opstaan wat meer in het nu te leven en te genieten van het moment.
Wat maakt jou vrolijk? Of geeft jou het gevoel van speelsheid, zoals je dat vroeger voelde als kind?
Met een vriendin of m’n zus heerlijk lachen om onszelf en onze dynamische gezinnen met peuters en pubers. M’n dochters van 4 en 8 die samen helemaal opgaan in hun fantasiespel. Uitbundig dansen met een groep vrolijke mensen. Een kop koffie achterin de tuin in m’n eentje ’s morgens en dan een eekhoorn in de hazelaars zien klauteren en springen. Een hilarische conversatie in m’n chatgroepje van 8 vrouwen die ook Tante Betsy-jurkenfans zijn, een heerlijke groep meiden die lief en leed met elkaar deelt, heel bijzonder.
Wat geeft zin of betekenis aan jouw leven?
Liefde en vriendschap. De liefde van en voor m’n gezin, m’n familie, m’n vriendinnen. En de liefde voor de natuur, een grote inspiratiebron voor m’n illustraties. Ik ben steeds meer met duurzaamheid bezig, zowel thuis als in m’n werk. De jurken van Tante Betsy die ik draag zijn sinds een paar jaar van biologisch katoen gemaakt. En ik laat m’n kaarten drukken op gerecycled papier of op Paperwise, papier dat van landbouwafval gemaakt wordt. Ook gebruik ik graag mooie papiertjes uit oude Flows om m’n bestellingen in te pakken. Ik kan best wakker liggen van de klimaatproblemen maar ik geloof dat het beter kan, als we allemaal ons steentje bijdragen in de verandering. Deze quote van aartsbisschop Desmond Tutu inspireert me: "Do your little bit of good where you are; it’s those little bits of good put together that overwhelm the world."
Wat doe je op dit moment voor werk?
Ik ben sinds twee jaar eigenaar van The Lemonbird
een kleine webshop met stationery van eigen ontwerp en stempels. In een hoek van de woonkamer heb ik m’n werkplek, met uitzicht op onze tuin. Hier maak ik m’n illustraties voor de kaarten en stationery in m’n webshop en pak ik de bestellingen van klanten in.
Wie ben je en hoe ziet – in het kort – je privé leven eruit (thuissituatie, sport, hobby’s, sociaal leven, enzovoort) ?
Ik woon met man en drie kinderen van 15, 8 en 4 jaar oud in het gezellige dorp Bennekom. In m’n vrije tijd ga ik heel graag de natuur in (wandelen, fietsen, hardlopen) in m’n eentje of met vriendinnen. Daarnaast ben ik lid van een volksdansgroep, leef ik me creatief uit met stempels en inkt, teken en schrijf ik in m’n art-journal en lees ik graag. Ik draag heel graag de kleurrijke jurkjes van het merk Tante Betsy en het verzamelen en dragen ervan is stiekem ook een beetje een hobby geworden, zo leuk om oudere tweedehands exemplaren op te kop te tikken via Marktplaats of Facebook.
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


