De balans in je leven zit ín jou
Yura Boerma - Boekentip • 2 juni 2020
Karlijn vraagt zich af hoe ze meer balans in haar leven kan krijgen. “Iedereen trekt aan mij en verwacht dat ik alles kan oplossen. Dat ik weet wat de volgende stap is om te doen. Ik voel me soms zo verantwoordelijk dat het als een zwaar blok aan mijn been hangt. Alsof ik het allemaal precies weet. Nee, dus. Maar dat denken ze allemaal wel: de collega’s, mijn leidinggevende en moeder. En iedereen doet zijn best hoor, maar zien ze niet dat het mij ook allemaal te veel is? Ik trek het gewoon niet meer!” Ze wordt moe van de dagen die vol zitten met de verschillende taken en rollen die ze heeft. Alles wat ze voor elkaar moet krijgen op haar werk als marketing manager en dan tussendoor de telefoontjes van haar moeder die dementerend is, maar nog zelfstandig woont.
Boekentip
Veel vrouwen die bij mij komen voor coaching willen meer balans in hun leven. Balans tussen werk en privé, tussen spanning en ontspanning, in hun relatie of tussen al hun rollen in het leven. Een boek waarin veel aandacht wordt besteed aan balans in het leven is Van klacht naar kans. Verbeter je leven door naar je lijf te luisteren
van Juriaan Galavazi. Hij is huisarts en coach en spreekt veel mensen die op zoek zijn naar meer balans in hun leven. Ik raad het boek zeker aan en gebruik een aantal passages die van toepassing zijn in de coaching van Karlijn. Het boek is heel fijn als je meer naar je lijf wilt luisteren in plaats van alleen naar je hoofd.

Dat je de dingen gewoon kunt zeggen zoals ze zijn
Dokter Juriaan schrijft: ‘Balans betekent meestal dat je meer rust in je leven wilt. Herkenbaar? Rust, licht, warmte, minder gezeur aan je hoofd. Dat je eindelijk de dingen gewoon kunt zeggen zonder dat iemand je meteen afkeurt. Dat de mensen om je heen wat vriendelijker reageren zodat jij de muur die je zorgvuldig om je heen hebt opgebouwd eindelijk eens wat kunt laten zakken. Dat ze je zien als de persoon die je echt bent in plaats van dat je het risico loopt afgewezen te worden. Dat zou heerlijk zijn. Toch? Zeker. Er is niets mis met jouw verlangen. Er is niets mis met jouw diepe wens om meer rust, warmte en liefde te mogen ervaren. Je bent immers een vrij en willend wezen. Vrij om te mogen willen dat mensen jou zien als de persoon die je ten diepste bent. Echter… het hoeft niet zo te gaan.’
Ik wil gewoon een dag met rust gelaten worden
Al pratend en wandelend blijkt dat Karlijn het moeilijk vindt om aan te geven hoe zij erin staat, wanneer haar leidinggevende te veel van haar vraagt en onredelijk is als een klus nog niet af is. Ditzelfde geldt als haar moeder tussen het werk door over privézaken belt. Ik vraag haar wat de reden is dat ze zich niet uitspreekt. “Dat voelt ongemakkelijk en dat wil ik niet. Ik wil het positief houden, dat er harmonie is. Ik zoek die balans, dus ik heb helemaal geen zin in gedoe op mijn werk of met mijn moeder. En als je me vraagt wat ik echt wil, is dat ik gewoon een dag met rust gelaten wordt. Een dag voor mezelf heb.”
Balans is altijd in beweging
Juriaan Galavazi schrijft in zijn boek: ‘We zoeken vooral een balans die buiten onszelf ligt - onze positieve checklist - en zo min mogelijk de pijnlijke en donkere kant. Echter, je kunt pas weten wat lichtheid is, als je ook weet hoe het donker eruit ziet. Je weet wat rust is wanneer je ook kunt ervaren hoe het is om gespannen te zijn. Vrijheid bestaat dankzij de ervaring van gebondenheid. Balans betekent dus niet alleen maar op zoek naar het positieve en steeds weg van het negatieve. De balans zit er precies tussenin, en jij kunt haar zélf ervaren: de balans in je leven zit ín jou. Ze is niet statisch en rigide, maar altijd in beweging. Een dans tussen beide uitersten. Liefde en boosheid, angst en vertrouwen, verdriet en blijdschap. Het kan er allebei zijn, zonder daarmee iets te hoeven doen. Dan kun je keuzes maken vanuit jouw verlangen. Ook als het pijnlijk of verdrietig is en je dan toch nog vaste grond onder je voeten voelt. De kans is groot dat je daar meer rust en ontspanning in zult vinden.’
Karlijn voelt een soort ‘huppeltje’ in haar hart
Het verlangen van Karlijn zit in een rustige dag voor zichzelf. Dan ervaart ze balans in haar leven. Ik vraag haar hoe ze dat kan realiseren. “Een hele dag voor mezelf? Zonder dat iemand van het werk of mijn moeder me belt? Ik kan het me niet voorstellen. En tja, dat kan ik toch niet maken? Ik maak me nu al druk over wat ze zullen zeggen. Pff, daar krijg ik meteen pijn in mijn buik van!” We gaan even zitten op een bankje in de zon en ik vraag haar nogmaals hoe ze een rustige dag voor zichzelf kan plannen. Zonder meteen te denken aan haar omgeving, maar te voelen wat dat met haar doet. “Ik voel nog steeds die pijn in mijn buik, maar ik voel ook een soort ‘huppeltje’ in mijn hart. Een hele dag voor mijzelf? Dan weet ik nu al precies wat ik wil gaan doen. Tjee, wat word ik daar blij van. En aan de andere kant maakt het me ook verdrietig, omdat ik het tot nu toe gewoon niet doe. Het mezelf niet gun. En dat komt echt omdat ik bang ben voor wat de anderen ervan vinden, mijn werk en mijn moeder.”
Voel wat écht kloppend is voor jou
Ik vertel haar over het boek Van klacht naar kans. Verbeter je leven door naar je lijf te luisteren en ik leg uit dat hierin heel duidelijk staat ‘dat je lijf feilloos aangeeft wat wel en niet kloppend voor je is. Dat het verdriet, die buikpijn er is omdat je lijf aangeeft dat dit niet is wat je wilt. Dat je daar je grens mag stellen, meer ruimte in mag nemen. En dan realiseer je je dat dat voor een deel van jou heel spannend is, omdat je dan het risico loopt dat de ander dat niet oké vindt en je op dat punt zelfs afwijst. De druk, de pijn, de kwetsing is noodzakelijk om je te laten voelen wat écht kloppend is voor jou.. Ik leg aan Karlijn uit dat de pijn in haar buik toeneemt als zij zichzelf in allerlei bochten probeert te wringen om de verbinding met de ander te behouden. Zoals dokter Juriaan schrijft: ‘Het stellen van de grens is namelijk niet gericht tégen de ander. Maar die is er vóór jou. Er is een bereidheid nodig om gekwetst te worden wanneer je je verlangen wilt realiseren, want elke keuze heeft een verlieskant.’ En dan zegt Karlijn: “Ik begin het te begrijpen. Die buikpijn geeft aan wat ik wél graag wil. Het gaat erom dat ik kies voor wat echt goed is voor mij. Dan is het niet moeilijk om te gaan luisteren naar het ‘huppeltje’ in mijn hart.”
Wat een prachtige eye- & heart-opener voor Karlijn!
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


