Als je voelt dat je werk niet meer past
Yura Boerma - Persoonlijke ontwikkeling • 10 september 2021
Als je voelt dat je werk niet meer bij je past, dan is het tijd voor reflectie. Voor wat vragen aan jezelf, waardoor je duidelijkheid krijgt over wat er precies aan de hand is.
Wat vind je echt belangrijk?
Een van de eerste dingen die je gaat onderzoeken zijn je waarden, dat wat je écht belangrijk vindt. Vind je die terug in je werk? Is er genoeg ruimte voor in jouw functie? Is de rol die je vervult misschien verandert in de loop der tijd en is een van jouw belangrijke waarden daardoor in het gedrang gekomen? Of heeft er een verschuiving bij jezelf of in je leven plaatsgevonden, waardoor je er nieuwe waarden bij hebt gekregen en er oude waarden zijn afgevallen? Dat is ook een reden waardoor je voelt dat je niet meer op je plek zit.
De match is er niet meer
Ik coach regelmatig vrouwen die twijfelen of het werk wat ze doen nog wel bij hen past. Werk waar ze jaren geleden vol enthousiasme voor hebben gekozen en waar ze gelukkig mee waren. Maar nu voelen ze die match niet meer, er mist iets of het kost ze veel energie. Soms zoveel dat ze er uitgeput van raken.
Ga je mee met de beweging van het leven?
Het is heel logisch dat dit gebeurt, want het leven is dynamisch en jij dus ook. Maar in hoeverre ga je met die beweging mee? Wil je dat, kun je dat en durf je dat?
Er helemaal klaar mee zijn
In het begin van mijn werk carrière als twintiger heb ik jarenlang in een dienstverlenende rol gewerkt. Als secretaresse, management assistente, office manager. Totdat ik er helemaal klaar mee was.
Altijd klaar staan voor anderen
Dat kwam omdat ik veel van mijn energie weg gaf. Ik stond altijd klaar voor anderen om iets op te lossen, dingen op te pakken, te regelen of uit te zoeken. Ik dacht dat dit soort werk écht bij mij paste, omdat ik het leuk vind om mensen te helpen. Het is een van mijn waarden.
Ik miste afwisseling
Maar waar ik achter kwam, was dat het me helemaal geen voldoening gaf. Het kostte me juist energie en dat kwam omdat het eenrichtingsverkeer was. Vanuit de bazen voor wie ik werkte, kwam weinig tot niks terug. Ze vonden het normaal om vanuit hun werkkamer naar mij te roepen dat ze koffie wilden of dat ze een klusje voor me hadden. Het was in mijn beleving een eindeloze stroom aan regeldingen, bellen, administratie, enzovoort. Ik miste afwisseling, omdat de dagen veel op elkaar leken. Ook een van mijn waarden.
Ik had behoefte aan meer evenwicht
In mijn werkende leven ben ik langzamerhand steeds meer gaan onderzoeken en ervaren wat wel bij mij past. Dat heeft me de titel ‘jobhopper’ opgeleverd en is ook duidelijk te zien op mijn CV Sinds de geboorte van mijn dochter in 2002 is er langzamerhand meer balans ontstaan, veroorzaakt door het feit dat we een gezin waren geworden en ik ook echt behoefte had aan de waarde evenwicht.
Verschuiving van wat ik belangrijk vond en vind
Als ik door de jaren heen naar mijn werk kijk, zie ik ook een verschuiving van wat ik belangrijk vond en vind. De dynamiek van en de beweging in het leven uiten zich in mijn waarden. Aan het begin van mijn carrière stonden beloning en prestatie hoog op mijn lijstje. Ik was ambitieus en ging er helemaal voor. Na mijn studie antropologie heb ik een tijdje in het buitenland gewoond. Toen stonden mijn idealen, avontuur en bijdragen aan de samenleving centraal. En de afgelopen twee jaar ga ik veel meer voor verbinding, positiviteit, plezier en creativiteit.
Ik was toe aan een volgende stap, maar wat?
Het meest recente onderzoek van mijn waarden was in 2019, omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Het begon bij mij te kriebelen of een eigen coachbedrijf wel echt was wat ik wilde. Ik was toe aan een volgende stap, maar wat? Ik heb gewerkt aan mijn persoonlijke ontwikkeling in een tweedaags event en in een creatieve training van een half jaar. Dit heeft me inzicht gegeven in mijn grootste belemmerende overtuiging, maar ook in mijn waarden voor thuis en in mijn werk. Het bleek dat sommige belangrijke waarden niet genoeg ruimte en aandacht kregen. Dat vreet energie, dus het was ook niet zo gek dat ik zo zat te dubben.
Zo is PosiYou ontstaan
Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen een tweede coachbedrijf te starten dat 100% past bij wie ik ben: een positief platform voor vrouwen vol rust, zelfzorg, creativiteit, bewust leven, vrolijkheid en lichtheid. Met coaching, blogs, interviews, boekentips en leuke nieuwe plekken om te ontdekken. Zo is PosiYou ontstaan. Klik hier voor het hele verhaal hoe PosiYou is ontstaan
Ik zit nu op mijn plek
Inmiddels weet ik dat ik op mijn plek zit als coach. In mijn werk krijg ik veel terug van mijn coachees. Dat zeggen ze niet altijd heel letterlijk tegen me, maar ik zie bijvoorbeeld aan het gezicht van een coachee dat ze veel meer ontspannen is. Of ik hoor in haar verhaal dat ze kleine stapjes heeft genomen om meer tijd en ruimte voor zichzelf te nemen. En soms voel ik ook pure opluchting of ontspanning als er iets van haar schouders valt of als ze een andere keuze heeft durven maken. Ik ben veel meer in verbinding en ik werk in lijn met mezelf. Vanuit de balans tussen mijn hoofd en hart. En dat geeft voldoening en plezier, heel veel. Dát is de manier van mensen helpen die bij me past en die mij energie geeft.
Wil je ook je plek vinden en weer met plezier werken? Meld je aan voor een gratis kennismaking
Herken jij ook dat je voor een bepaalde functie of rol hebt gekozen, omdat je dacht dat het bij je paste maar dat je nu voelt dat dit toch niet het geval is? En wil je graag je waarden onderzoeken en gecoacht worden om te bekijken wat wel matcht bij jou, zodat je op je plek zit? Of welke waarden je meer ruimte en aandacht kan geven, waardoor je weer met plezier naar je werk gaat en thuiskomt met genoeg energie? Neem contact met me op voor een gratis kennismakingsgesprek
Wil je dit bericht met anderen delen? Graag!

Een van de dingen die ik het allerleukst vind om te doen, is het ontdekken van nieuwe plekken . Daar kan ik enorm van genieten: foto's maken, kijken, luisteren en voelen hoe de sfeer is. Daar word ik heel blij van. En hoe mooi is het dan om die plekken te delen? Dat doe ik graag via mijn Inspiratieblog en via social media. English it is Ik volg FRIDA bookcafé in Enschede al langer op Instagram en was door hun posts nieuwsgierig geworden om er een keer langs te gaan. Het stond al een tijdje op mijn to-do lijstje om met eigen ogen te gaan kijken hoe de sfeer is. Ik heb er heerlijk gezeten met een drankje en heb hun enorme collectie boeken bekeken. Wauw, wat een keuze! De sfeer is heel fijn en gemoedelijk. Heerlijk om er even onderdeel van te zijn. Bij FRIDA is er een enorme keuze aan Engelstalige boeken. De naam staat voor Food, Reading, Inspiration, Diversity and Art. En ja, het is genoemd naar de invloedrijkste vrouwelijke artiest ooit: Frida Kahlo. Een van mijn favoriete kunstenaars, die ik door mijn moeder heb leren kennen en waarderen. Meer dan alleen maar een gezellig boekencafé Gemma, de ondernemer die FRIDA startte vertelt in een filmpje op de website dat het een super gezellig boekencafé is, maar eigenlijk is het nog veel meer dan dat. Het is een plek waar mensen zich thuis voelen, ook als dat niet vanzelfsprekend is. “Ergens begon het allemaal met een levensles van mijn oma. Zij zei altijd: ‘Als je maar je best doet, komt de rest vanzelf.’ En mijn best doen dat kon ik! Op haar dertigste had ze alles wat ze ooit wilde. Maar ze was niet gelukkig. De druk werd zo groot dat ik thuis kwam te zitten met een burn-out. En precies daarom begon ik FRIDA. Een sociale onderneming, die laat zien dat verandering kan beginnen met iets eenvoudigs. En kop koffie, een boek, iets lekkers, een goed gesprek. FRIDA maakt verschil. Niet door groot te doen, maar door echt te zijn.” Er zijn regelmatig events en je kunt het boekencafé ook zelf afhuren voor een bijeenkomst. Onder de foto lees je meer tips over de stad Enschede en vind je informatie over FRIDA, zoals hun adres, openingstijden, website etcetera.

Als je heel goed kunt afstemmen op de ander dan geef je veel energie en tijd weg. Dat is heerlijk voor de ander, maar minder fijn voor jezelf. Het is vaak een jarenlang opgebouwd patroon waardoor je altijd klaar staat voor je omgeving. Of dat nou je gezin, familie, vrienden, buren of collega’s zijn. En toch kan het op een gegeven moment gaan wringen. Je voelt je overprikkeld en gespannen. Of ervaart stress, waardoor je moe en onrustig ben. Er is steeds vaker stress Je geeft jouw ruimte weg en daardoor voel je minder grip meer op je leven. De stress is er steeds vaker. Dat haalt je uit balans. Je kent vast wel de drie stress reacties: fight, flight en freeze. Maar het kan zijn dat je je daar niet zo in herkent. Net zoals Bente van Club Introvert op Instagram. Op haar account deelt zij veel over introvert en hoogsensitief zijn. Door haar schoonmoeder kwam ze er achter dat fawn haar reactie op stress is. Dit veranderde zo veel voor haar dat ik het graag met je deel in dit blog. Wat is een fawner? Bente: “Ik vind het verschrikkelijk als ik iemand teleurstel of boos maak. Dat neemt heel mijn lijf over, of zo. Alsof ik dat ongemak bijna niet kan dragen. Mijn schoonmoeder vertelde me dat je in de fawn response veiligheid probeert te creëren door te people pleasen.” Zo herken je het Ze dook daar later dieper in en waar sommige mensen bij stress dus gaan vechten, vluchten of bevriezen, gaan de fawners juist: pleasen conflicten vermijden hun eigen behoeften en grenzen negeren heel erg afstemmen op anderen ‘makkelijk’ proberen te zijn automatisch zorgen voor de sfeer/emoties van anderen Wanneer ben je bevattelijker voor de fawn response? Bente herkende dat zo… “Als kind al heb ik ergens geleerd dat ik veilig was als ik ‘makkelijk’ of ‘lief’ was en als volwassene heb ik dat nog steeds.” Het staat niet meteen gelijk aan hoogsensitiviteit, maar de hsp’er is wel bevattelijker voor de fawn response omdat ze: sfeer sneller aanvoelen zeer empathisch zijn afwijzing en spanning intenser voelen en dat vaak proberen te ‘fixen’ voortdurend bezig zijn met wat anderen van hun vinden bang zijn om iets verkeerd te doen snel de neiging hebben om sorry te zeggen Omgaan met deze overlevingsstrategie Het is belangrijk je bewust te worden van je triggers en op de signalen van je lichaam te letten op het moment dat je je eigen grenzen over gaat. Wat helpt is om te vertragen en zo tijd te winnen voordat je ergens ja op zegt. Ga oefenen met nee zeggen. Die hoeven niet meteen keihard te zijn, maar ze maken wel duidelijk dat je iets anders te doen hebt bijvoorbeeld of dat een ander die persoon kan helpen in plaats van jij. Schrijf eens een aantal nee’s uit, waarmee je kan oefenen en die je jezelf ook hoort (durft) zeggen, zonder al te veel spanning in je lijf. Fawning is een overlevingsstrategie en Bente snapt nu beter waarom ze zich zo slecht voelt als ze iemand teleurstelt of wanneer ze een conflict heeft. “Mijn lijf voelt zich dan onveilig. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik dan snel terug wil krabbelen (‘weet je wat, ik kom toch’). Maar de truc is dus om je te realiseren dat je in de fawn response zit. In plaats van denken: wat kan ik doen zodat ze me aardig vinden?” Dan stelt ze zich de vraag: kan ik een verandering maken naar ‘Hoe kan ik omgaan met het ongemak als iemand me een keer niet aardig vindt?’ Handvatten die helpen Voor Bente helpt het bijvoorbeeld om te beseffen dat dit ongemak weer over gaat en dat erover piekeren geen zin heeft. Dat ze mensen mag teleurstellen en voor zichzelf mag kiezen ook als een ander dat niet begrijpt. “Ik kan de ‘storm’ beter uitzitten door ondertussen iets ontspannends te doen. En dan komt dat gevoel van veiligheid vanzelf weer terug zónder toch over een grens te gaan.” Als mentor voor introverten en hsp’ers heeft ze het kunnen omzetten in handvatten voor zichzelf áls ze weer gaat pleasen. Met dank aan haar schoonmoeder. Misschien herken jij jezelf er ook in. Wil je weten welke handvatten jou helpen? Ben je er na het lezen van dit blog achter gekomen dat je ook een fawner bent en wil je samen met Yura - als jouw coach - onderzoeken welke handvatten jou helpen? Neem dan hier contact met mij op Dan maken we een afspraak voor een gratis kennismaking. Bron: @clubintrovertnl en @psychologie_magazine

Welke grenzen maken dit voor jou mogelijk? Fijn als je het met mij deelt , dan kan ik van alle input weer een mooi nieuw blog maken. Dat is helpend voor anderen. Of vind je dit lastig? Dan helpt het om te weten waar je aandacht naartoe gaat. Wat jou triggert om voor anderen te gaan zorgen of dat je het gevoel hebt toe te moeten geven aan iemand. Dat je in de please stand gaat. Op het moment dat er iets gebeurt, komt er een gedachten bij je op waardoor je bepaalde gevoelens krijgt. Vanuit die gevoelens ga je handelen en daar ondervind je de gevolgen van. Dus de reden dat je zorgt of pleast, jouw aandacht weggeeft of je grens overgaat, begint met een gebeurtenis en sleurt jou mee in jouw automatische patroon van denken, voelen en doen. Dit werkt voor iedereen zo, maar je kunt dit ombuigen door je bewust te zijn van jouw aandachtvreters en je denk- en gedragspatroon. Zodat je jouw grenzen gaat kennen en leven. Dan ga je naast het zorgen voor de ander óók voor jezelf zorgen. Als deze ontwikkeling gebeurt tijdens coachgesprekken, dan voel ik me altijd zo dankbaar. Want dit brengt écht veel teweeg in je hoofd, in je zijn, in je leven.


